Wikken en Wegen…

Vanuit allerlei kanalen stukken onder ogen krijgen en proberen te begrijpen met name wat de doelstelling is… vaak veel wollige taal die ook met twee zinnen te duiden is… Grappig ook om te lezen dat het meestal geen uitleg voor de ander(e) (partij) is, maar meer een uitleg lijkt te zijn om in het eigen verhaal te blijven geloven… en dat mag he! 
Steeds meer lees en begrijp ik het grote gelijk van verschillende partijen die hier op dit kleine stukje aarde toch echt niet meer verenigbaar is…

Maar dat alles even ter zijde en in het algemeen…

In onze verdichte omgeving is het donders moeilijk aan het worden om met alles en iedereen rekening te houden zonder een van bovenaf gecontroleerde omgeving te creëren die ook zuurstof ontneemt nog voordat de plannen uitgevoerd zijn… en creativiteit “lees leven” ontneemt…

De Randstad slipt dicht met mensen en huisdieren die elkaars zuurstof opnemen en niet eens perse door de activiteiten of plannen die bedacht worden… het één noodzaak, het andere voor de leuk… maar nooit meer voor iedereen dezelfde beleving…

Is het een idee dat mensen meer zelf initiatief nemen en daar gaan wonen waar de omgeving wel aan hun eisen voldoet?
Bedoel Groningen of Drenthe… heeft prachtige dorpjes en stadjes waar groen, eventloos en zelfs zonder buren zeer betaalbaar te leven is… Wat moet de mens die de dynamiek van een stad haat… nog in de Randstad… 
En begin nu niet over, onderwijs, zorg en werkgelegenheid… want die volgen vanzelf als de behoefte elders weer groeit… en laten we eerlijk zijn, van de klagers zijn er veel al klaar met werken… #Verspreiden
Want als ik het goed begrijp staat groen, zorg voor elkaar, ruimte, goedkoop wonen, rust en een trager leven op nr.1 bij die, die hier hun omgeving proberen te veranderen in een dynamiekloos rustoord…

Darwin ontdekte dat het leven wat zich aanpaste aan hun omgeving de winnaars waren in de natuur… En als ze niet wilden uitsterven vertrokken naar groenere weiden… #GratisTip

Wij ademen zelf steeds meer stikstof uit… #Echt!

Typisch Bloemenbuurt

Een buurtje in de grootste wijk van Amersfoort, een wijk die werkelijk alle werelden in zich heeft zitten. Van advocaat, notaris tot wethouder, zwartwerker, winkelbediende tot manager, van wetenschapper, leraar tot ondernemer werkelijk alles komt op onze PC hooftstraat (Noordewierweg) bij elkaar in de winkels en op onze sportvelden in de groengordel. Allemaal moeders, vaders en kinderen van de wijk… 

Ik ben geboren op Soesterweg 10 en opgegroeid op 327 tegenover het pand van mijn opa, mijn familie exploiteerde voor een lange periode sigarenzaken, een taxibedrijf en de pompen met garage aan de Soesterweg, daar waar al deze diversiteit zijn auto volgooide en zijn pakkie sjek kwam halen. Daar waar wij zelf nu sinds 1988 wonen en sinds 1996 ons reclameproductiebedrijf in hebben en sinds 2017 in het oude Pomphok en Werkplaats nu productieateliers en muziekstudio’s hebben. 
Wat ik aan deze serie nu zo mooi vind is dat alles wat ik zie herken en steeds meer begrijp, door mijn diverse (vrijwilligers) werk dus ook van binnen uit inmiddels goed ken, maar ook als ondernemer en vriend van velen in de buurten meekrijg uit de verhalen, bij contact op straat of hier op de zaak… 

Wat er bij onze lieve Bloemenbuurters bovenop ligt, ligt vaak bij al die andere werelden verscholen achter een mooie twee onder één kapper of mantelpakje en een mooi verhullend vocabulaire… Alcohol en andere verslaving problematiek, losse handjes, kinderen met leerproblemen, depressiviteit, scheidingen, geen zin in werk ze zijn van al die werelden. #MaarEcht
Wat in de ene wereld door onmacht en of onbegrip opgelost wordt met losse handjes en plat crimineel gedrag of het leunen op een uitkering om simpel rijk denken te worden, wordt in de andere wereld weer opgelost met een advocaat, vluchten van het gezin en oplichten van belastingen, verzekeringen en binnenharken van geld wat niet voor ze bestemd is… #Dus
Maar weinigen laveren braaf tussen al die werelden door en leven met een heilig aureooltje boven het hoofd…  😇

Waar de ene een oplossing ziet in elke dag zoveel mogelijk genieten met elkaar op straat, in huis of in de kroeg, ziet de ander dat in het najagen van een volgende auto of vakantie…  om daar weer een foto met hun tijdelijke vrienden van op de socials te droppen…  om vervolgens weer gestrest naar een volgende foto en genietmomentje te jagen. Waar de één het asociaal noemt om in de voortuin een biertje met de buren te doen… noemt de ander het asociaal dat er directeuren zijn die tot 20x hun jaarlijkse inkomen per maand krijgen…  Waar de ene wereld de kinderen naar geselecteerde scholen brengen, waar de kinderen letterlijk buiten hun buurt en werkelijkheid worden gebracht en later weer via een (dure) weerbaarheidstraining die wereld weer aan moeten leren kunnen… vind de andere wereld onderwijs niet zo belangrijk omdat ze het zelf ook zonder gered hebben en soms angstig zijn dat hun kinderen wijzer worden dan zijzelf en ze voor een andere wereld gaan kiezen…  #AllemaalTriest

Waar ik nu voor sta is het onbegrip naar elkaars wereld weg te nemen en te focussen op mensen zoveel mogelijk bij elkaar te brengen, zodat er een 1 op 1 dialoog ontstaat… #AllesHeeftEenReden

Henry de Gooijer  vult aan… mede namens “ons” wijkbestuur… 
“…onbegrip naar elkaars werelden weg te nemen en te focussen op mensen zoveel mogelijk bij elkaar te brengen.” Dat is wat ons bindt, het verbinden van mensen uit een “multiculturele witte wijk”, waar niet iedereen dezelfde taal spreekt.

Lees ook,
Mijn Soesterkwartier

Kijk ook,
Soesterkwartier-eigenwijs

Artikel In de Buurt,
Typisch In de Buurt

E.O. Site
Typisch

 

Opgenomen…

Naar aanleiding van een stukje van Indebuurt Amersfoort over films geschoten in Amersfoort… Deze ontbreekt iig.
De hele dag (of volgens mij wel 3 dagen) spannend op de Soesterweg… op de crossfiets er naar toe… ik was 14…
Een filmshoot bij de oude algemene begraafplaats Amersfoort met Jeroen Krabbe #Spannend. Soesterweg en het Poorthuis zijn zichtbaar en de lange laan op de begraafplaats… Volgens mij is er ook een deel op een andere begraafplaats opgenomen, delen herken ik nl. niet…
 
Er is op station Amersfoort ook een stuk opgenomen… En nog ergens iets met een (herders)hond ook bij de ingang van de begraafplaats… er werden nepbladeren rondgeblazen om herfstsfeer te creëren en regen uit tuinslangen…  
 

Poorthuis nu Afscheidshuis de Poort rechts en bewoond links…
De begraafplaats wordt alleen nog gebruikt voor bijzettingen in familiegrafen…

Het is een schitterende verstillende plek midden in een actieve wijk…

o.a. op 1:18:56 uur

swedf

Hier nog een stuk… die nepbladeren deden ze met windmachines…
met ook nog de Joodse begraafplaats op de achtergrond…. op 1:38:35 uur

Jij Krijgt Die Lach Niet Van Mijn Gezicht…

Sterren Muziekfeest op het Plein.
Ik dacht, dat feestje wil ik meemaken, werkruitbloes aan en mijn volkspetje op… 
De rij voor Parkeergarage Eemplein stond vol met Mercedessen, Audi’s en Volvo’s, splinternieuwe en die van een jaartje of 11 oud… met strak aangeklede heren en dames…
In de stad is het een drukte van belang, snelle Johnnies en Blonde Alies opgetut met hun snelste T-shirt of hakjes en gouden collier die zich naar De Hof begaven,  waar je ook keek het was alsof ik in mijn eigen wijkie rondliep op een wat groot uitgevallen verjaarsfeest… en wat vind ik dat fijn… #WeWarenThuis

We lopen De Lieve Vrouwkerkhof over waar de Royals, Jan Jaapen en Beatricen opgetut met dasspeld of met hakjes en parelkettinkjes aan, zich met wijntjes lieten bedienen.  Zij kwamen voor de terrasjes, zeker niet voor het groot opgestelde scherm… stel je eens voor… volksmuziek…
Gewoon wel gezellig zien hoe het volk zich vermaakt, het was toch lekker weer…  Kaasplankje erbij. #Jouïsseren

We konden nog net naar binnen, direct achter ons rond 19:56:13 uur werd De Hof afgesloten, de max was bereikt, 8500 mogen er op… maar volgens mij werd gerust de 10.000 aangetikt, zo vol… Zonder al te veel gemor schuiven we door de gezelligheid richting podium.
Het podium van Veronica’s Nederland Muziekland al, 188 jaar oud maar nog steeds draaiend als podium voor de Nederlandse muziekkunst… staat opgesteld. Onder andere Roberto Jacketti & The Scooters en The Shorts zijn hier wereldberoemd op geworden… #MachtigPrachtigToch

Eén van de mooiste pleinen van de wereld schreeuwde een loonwerker, tegen vermoedelijk zijn collega’s uit Enschede, althans daar ga ik van uit, de werkklompen en kleding met logo’s leken dit in iedergeval aan te geven…

We schuiven naar voren en de hoek in waar de bediening achter de buitenbar al een feestje aan het bouwen zijn.

Wij komen bij een groepje te staan, type loodgieter, timmerman, glaszetter en autohandelaar zeg maar… en ik haak meteen maar in… “Zeg gasten, verdwaald? Jullie kijken zo verdwaast uit de ogen? Mogen jullie van je mama al wel alleen de stad in?”, #LachSalvo en of wij een biertje lusten…
Vanaf het podium schreeuwt Jantje Smit dat we moeten gaan feesten… waarop er eentje terug schreeuwt dat hij dat zelf wel uitmaakt en of hij wil gaan zingen… en waar zijn zus is, want die ziet er veel leuker uit…
Er komt een man op die begint te zingen en dan verbaasd het mij dat hij gewoon een koor van 9006 man bij zich blijkt te hebben, het was dus geen publiek maar gewoon met de bus meegereisd zangvolk… #Donders

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat is…”  “Euh… nee…“ Slok bier en La lala lalalaat mee…

De volgende komt op en ik zeg tegen die gasten: “Vind wel jammer dat ze geen band bij zich hebben en met een geluidsband meezingen…”.
Of ik niet zo ingewikkeld wil doen, bij die bandjeswissels sta je uren naar zo’n soundcheck te luisteren met hun “1, 2 , 3 test en dat gepiemel op zo’n snaar en dan maar hopen dat het ze tussendoor niet hoeven bij te soundsjekken, belachelijk gewoon. Zo’n muziekband is gewoon altijd goed, daar hebben die gasten toch voor geleerd!”. #Hoppa

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat is…”  “Euh… nee…“ Slok bier en La lala lalalaaat mee…

Er komt nu een leuke dame op en zet in, ineens blijken de mannen er met hun vrouw te zijn… één van de dames van een groepje net ff verderop kijkt strak naar haar vent en zegt: “Dat liedje interesseert je geen donder”, draait zich om praat verder over haar net nieuwe laknagels en haar bij de Ikea gekochte kunst. Zijn maten liggen helemaal dubbel… Ik zeg je keek iets te gulzig haha…
Nadat ik het tweede biertje die ze wilde geven uit mijn nek gedept heb zing ik al mee, met het voor mij net nieuwe liedje… #Lalala

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat is…”  “Euh… nee…“ Slok bier en La lala lalalaaaat mee…

Er komt een man met nog een man met een accordeon op, ik zeg: “Kijk dat is nu een muziekinstrument”. Waarop de volgens mij loodgieter uit het gezelschap zegt: “Dat is een trekzak, die heb ik ook, alleen komt er bij mij geen geluid uit”.  #Buldergelach Maar het is toch tof om te zien hoe iemand dat bespeeld? “Waarom? Het gaat mij om de tekst, luister! het gaat over de liefde, dat gezeik in dat liedje heb ik ook ooit gehad”.

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat is…”  “Euh… nee…“ Slok bier en La lala lalalaaaaat mee…

Er komt een man op en een dame, ik zeg tegen die gasten: “Echt alles is een beetje hoempapa… he…”. “Wat bedoel je?”.  “Nou dat alle muziek wel een beetje op elkaar lijkt…”. “Wat maakt dat uit, het is toch gezellig en het gaat om de teksten”, zegt hij nogmaals iets intenser en vervolgt: “Ik was laatst op het Eemplein bij een muziekfeestje en daar staat zo’n leuke blondine een liedje te zingen die ik eerst met Google translate moest vertalen omdat mijn vrouw zei dat ik eens goed moet luisteren naar de tekst, wat een gezeik, ik woon toch in Nederland. Zij zingen gewoon over de liefde en vreemdgaan en dat het weer goedkomt, waarom zou je dat in het buitenlands doen”.

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat zijn…”  “Euh… nee…“ Slok bier en La lala lalalaaaaaat mee…

Er komt een bekende stem op! Ik zeg, die ken ik, waarop de helden helemaal dubbel liggen van het lachen en met ons proosten met de zojuist uitgedeeld biertjes. “Hier kan je nog een beetje zuipen zonder failliet te gaan en je kan contant betalen, dan kom ik tenminste van mijn onbelaste centjes af Hahaha…”. Waarop een maatje tegen hem zegt dat contactloos betalen hem gewoon niet lukt… maar tactloos wel… #Gebulder Ondertussen is het samen met hun dames één groot dans, sjans en zang partij geworden… #BiertjeErBij #Hoppa

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat is…”  “Euh… Joling…“ Slok bier en sjangriLa lala lalalaaaaaaaat mee…

Er komt nog een bekende op. Ik zeg: “Ik zie niet wie het is”. De groep ligt he.le.maal blauw… En geven ons nog maar is een biertje. En schreeuwen… Briljant!
Ik vraag hoe ze hier eigenlijk terecht gekomen zijn… “Met de Golf cabrio van Dorus, beetje proppen haha…“. Ik zucht… hoe hebben jullie van dit feestje gehoord…  “Ah, mijn neven en nichten doen al jaren vrijwilligerswerk voor zo’n rooie donder hier in de stad, als zij een grappig feestje geeft horen we het meteen… netwerken heet dat hahaha… Alleen de vorige keer dat we dachten, we gaan even kijken kwamen we op Jazz terecht… Nou dat gefrunnik op zo’n toeter hield ik niet vol, goed voor de stoelgang… dus ben ik daar in een café maar op gaan zitten, hadden ze tenminste normale muziek aanstaan”. #Buldergelach #ProostMannen

Ik tegen mijn vrouw: “Weet jij wie dat is…”  “Euh… Froger…“ Slok bier en La lala lalalaaaaaaaaaaat mee…


Tis klaar het muziekfeestje, we lopen terug over Het Lieve Vrouwekerkhof en daar zit een groepje heren en apart daarvan een groepje dames een bittergarnituurtje met gedrapeerde winterpeenschilfers weg te drukken… Ik zeg balorig: “Neer die bal”, waarop de man met kropsjaal roept: “Ik krijg mijn vrind… nu even niet op de grond…”. #IngetogenLachSalvo
De dames bekijken mijn vrouw van top tot teen met een controle blik… “Aernout houd jij je even bezig met je eigen ballen”, zegt een dame hooghartig tegen een man die even te lang keek… “Is goed Ageeth als jij ook weer eens wat leuks aantrekt en we weer is gaan dansen”. #IngetogenLachsalvoVanDeMannen #MiskeuringVanDeDames
“Hey vrind jij lijkt op die Raymond van Barneveld, jammer dat hij in 2006 over stapte naar de Professional Darts Corporation, 5x wereldkampioen maar dat had meer kunnen worden”.
Ik zeg: “Dat is he.le.maal… mijn wereld niet… dus sorry!”.
“Kerel! ben je bij dat muziekfeestje geweest?”. Ik, “Yep”. Zij “Klonk erg gezellig, jammer dat we niet echt even durfden te kijken”. Ik: “Waarom niet?”. Zij: “Nou je weet wel, voordat je het weet zien ze je ergens in beeld”. Ik: “Ja dat zou vreselijk zijn…”.

Weet je mensen alles hierboven is klinkklare bedachte onzin.… #Echt

Maar het was een heerlijk avondje cultu(u)r(en)beleving pur sang.

 

A! Bach…

“Zal ik ze verraden..?”

De Matthäus-Passion is een werk gecomponeerd door Johann Sebastian Bach rond 1730 voor met name koor en ondersteund door een klassiek orkest. Jesus Christ Superstar is een rockopera met muziek van Andrew Lloyd Webber met teksten van Tim Rice gecomponeerd rond 1970 als musical. Matthäus-Passion meets Jesus Christ Superstar is een productie van Teun van Essen, Carel den Hertog, Isaäk Hofland en Flint en voor het eerst uitgevoerd in 2011 als cross-over tussen klassiek en Rock.

De evangelist begint te vertellen…  We worden gegrepen door het koor met het strijkwerk en het heldere licht… Als dirigent Teun van Essen Bach laat wegsterven knalt het distortion geluid van de snaren van de metal-gitaar door de Flint…  Vanaf dat moment word je meegesleept in het verhaal van liefde, vriendschap en verraad. Een verhaal dat op twee manieren in beeld en geluid wordt gebracht, op een wijze die je aandacht en denken steeds weer op een ander spoor zet, in beide gevallen wel het doodlopend spoor… Voor de pauze hangt het machtige kruis als het zwaard van Pilatus boven het podium. De verteller neemt je verder mee in het verhaal waar we het einde van kenen. Loepzuivere bassen, baritons en sopranen vertellen met zoveel daadkracht het verhaal dat het maar moeilijk drooghouden is. Judas neemt op de rockversie steeds meer afstand van Jezus… Maria Magdalena zweeft met al haar liefde voor Jezus… door het verhaal heen.

Na de pauze hangt het kruis lager… grijpbaar voor hen die Yeshua er aan vastgenageld willen zien… De eerst violist staat op en trilt zijn snaren, een engelachtige stem zet in… de aria “Erbarme Dich”  knalt loepzuiver binnen en zet de traanbuisjes open… zo mooi…  Judas grijpt zijn kans en pleegt zijn verraad… zijn schaduw op het doek laat zijn eigen gekozen dramatisch einde zien… Maria Magdelena toont haar liefde aan haar Jezus… met het wonderschoon gebrachte “I don’t know how to love him”  we gaan richting het einde…

Bijbel kennis is nauwelijks nodig om te voelen wat hier gaat gebeuren…

Je wordt niet alleen in de beleving van de muziek met grootse bassen, baritons en sopranen geslingerd maar ook heerlijk langs rock en kleinkunst geleid, een combinatie die een verrassende schoonheid in zich blijkt te hebben…

 

 

 

 

 

 

Een klein verraad  is wel op zijn plaats, de techniek heeft wel wat hiaten, niet in de opzet, die is goed uitgedacht, maar hier en daar in de uitvoering. Ook is het een manco dat Maria Magdalena in haar fijne spel een plopkap voor haar snufferd heeft. Zou fijn zijn als zij net als de verteller en de sopranen een headset zou krijgen. Echter wetende dat deze lokale productie van bijna 2 uur, gedraaid door 70 mensen en met wat beperkte technische mogelijkheden in nauwelijks twee dagen voor ons op de planken van de Flint is gezet… neem ik mijn petje af… en maak ik een diepe buiging…

Voor een magische avond een dikke aanbeveling.

“Ik heb geschreven wat ik heb geschreven”
Bernard


Castleden:
Bram De Win – Verteller

Saskia Voorbach – sopraan
Eline Welle – Alt / mezzosopraan
Ernst Klijzing – Tenor / priester
Rick Zwart – Bas / Pilatus

Ruud van Overdijk – Jezus
Jorginho Paunussa – Judas
Abke Bruins – Maria Magdalena / backings
Bastiaan Sparnaaij – Annas / Petrus / soldaat / backings
Rob Hoogenboom – Herodus / Kajafas / backings

De volledige versie is vrij gegeven…
Geniet hier mee, pak er een wijntje en een nootje bij… we zijn namelijk even onderweg…

De twee bekendste nummers uitgevoerd door grootheden…

 

Slepend dingetje door het World Wide Web… en stemmen…

Hebt u een Microsoft office, Apple, Google, Samsung acount? U bestanden staan op Onedrive, Twodrive, Dropbox, GoogleCloud, ICloud, U zit dagelijks op Instagram, Pinterest, Facebook, Twitter, LinkedIn, Youtube, Whatsapp, Google+, Skype… U draait met uw bedrijf een telefoondienst in de cloud? 

Dit zijn allemaal diensten die draaien op servers op het WWW ff weten voordat u tegen stemt…
Neem van mij aan dat Rusland, Amerika, Korea, China en Saoedi-Arabie u geen toestemming vragen om is even door de diensten te slepen… 
Ik ben niet voor de sleepwet… maar kan niet tegen zijn omdat ik ook graag heb dat onze diensten op de hoogte zijn van duistere zaken… tot nu toe nog geen serieuze aanslag in ons land, ik vertrouw er op dat onze diensten goed functioneren… en gecontroleerd worden…
Wellicht zijn er wel wat aanpassingen nodig om het beter in te richten… maar we hebben het nodig… #VidIk

Ik ben tegen het kappen van groen maar ik ben voor een rondweg rond een stad/dorp dus in 033 geval de westelijke ontsluiting. Gewoon omdat ik vind dat verkeer snel de wijken uit moet kunnen en dat zeker in dit geval, waar spoor en weg elkaar ongelijkvloers moeten gaan kruizen. De trein moet landelijk vrij baan hebben om het liefst elke 7 minuten zonder spoorboekje zijn route te rijden. Dit houd in dat naast het vrachttransport de bomen dan vrijwel altijd dicht zullen zitten… Ook voor de fietsers he… 
Meer mensen het openbaar vervoer in omdat je altijd en overal op kan stappen zonder veel planning  

Verder hoop ik dat de partijen van de portemonnee een wat minder kort door de bocht beleid gaan voeren en in willen zien dat sport en cultuur voor de gezondheid van de mens, stad en uiteindelijk ook de portemonnee meer gewaardeerd gaat worden… #DatWilIkEcht

O ja! 01
Ik ben tegen de verbouwing van ons stadhuis!
En voor een mega huis voor Amersfoort…
O, ja! 02
En ik ben tegen (raadgevende) referenda, ik stem op mensen die voor mij moeten gaan nadenken wat wijsheid is…
O, ja! 03
Mijn favoriete coalitie, Ik denk dat D66 flink gaat verliezen maar de grootste blijft en dat VVD daar net onder komt samen met GroenLinks,
Ik hoop op een VVD-D66-GroenLinks coalitie… #Echt
En een sterke SP als geweten voor onze stad… 

Stemse mensen!

 

Ik sta in de krant!

Met mijn liefde voor cultuur maar zeker de muziek en de live beleving er van met mijn sufferd in de krant.
Vind ik leuk!

Muziekgek Bernard van Gellekom: ‘Amersfoorter van de week? Amersfoorter voor het leven!’

Door Charella Hulsbosch 6 februari 2018

Zeg je muziek in Amersfoort, dan zeg je eigenlijk Bernard van Gellekom. Geboren op de Soesterweg nummer 10 en inmiddels niet meer weg te denken uit Amersfoort, waar bijna iedereen hem kent. Achter de schermen regelt hij van alles: “Ik wil vooral dat de muziekcultuur van Amersfoort nog beter op de kaart komt te staan in Nederland.”

Je herkent Bernard aan de groene blouse en het petje. Met regelmaat wordt hij aangesproken door jongeren op straat. “Als ik zowel de pet als de blouse niet draag, krijg ik daar opmerkingen over. Op een talentenavond in FLUOR zijn er dan jongeren die balen omdat ze me tegenkomen en niet in dé outfit met me op de foto kunnen voor hun ouders”, vertelt hij lachend.

Studio in huis

Bernard is marketeer en door de week vaak druk in de weer vanuit huis, waar hij beneden met zijn vriendin zijn reclameproductiebedrijf runt. Nog steeds op zijn geboortestraat de Soesterweg, alleen nu iets verderop in het pand dat zijn opa ooit heeft gebouwd. Een aantal jaren geleden maakte hij een beslissing: een deel van de bedrijfsruimte zou definitief worden omgebouwd tot studio en een oefenruimte voor bands.

Vallen en opstaan

Dankzij de studio in huize Van Gellekom krijgen bands nu de kans om te oefenen en het een en ander op te nemen. Maar Amersfoort muziekstad kan nog zoveel beter. Bernard: “Plat gezegd: je moet met het publiek voor je snufferd op je bek durven en kunnen gaan. Neem van mij aan dat dat heftig spannend is voor iedereen die op een podium gaat staan, maar je kan én moet er wel mee om leren gaan om goed te kunnen presteren. Die kans krijgen artiesten in het Amersfoortse maar mondjesmaat. Dat is erg jammer voor de talentontwikkeling hier.”

Bernard van Gellekom
Bernard was zelf tot 1988 DJ. Foto: Charella Hulsbosch

Bernard leeft voor livemuziek: muziekfestivals afstruinen met vrienden en dan zoals hij het zegt genieten van ‘muziek van rock tot klassiek’. Als de talentscout van Arteganza en jurylid bij vele talentenjachten en popprijzen kwam hij ondertussen in aanraking met nog meer andere bands en muzikanten, een groep die graag beter in beeld wilde brengen. Niet voor niets bedacht hij toen het online platform Studio FCG met daarop door hem geselecteerde bands, artiesten en alle podia van Amersfoort. En daar bleef het niet bij: Stichting Eempodium vroeg Bernard eind vorig jaar om hen te steunen bij het in beeld brengen van cultuur in de regio.

‘VOOR MIJ IS KUNST VOOR IEDEREEN ÉN VAN DE STRAAT’

Een beetje laagdrempeligheid, dat zou de cultuur in Amersfoort goed doen. “Voor mij is kunst voor iedereen én van de straat. Dat wordt nu allemaal opgeborgen in musea. Ik noem het kerken van de kunst, daar waar enkel de gelovigen komen.”

‘IK WIL EEN FESTIVAL ORGANISEREN’

Eén van de dingen die Bernard heeft bedacht, groeit nu langzaam uit tot een concreet plan dat cultureel Amersfoort wakker moet schudden: “Ik wil een festival organiseren met als basis een kermis voor iedereen toegankelijk. Grote wanden met graffitispuiters, workshops glas in lood en singer-songwriters die muziek maken. Een beeldentuin en ik weet nog niet hoe, maar alles wat maar aan kunst raakt uit de omgeving van Amersfoort moet er te vinden zijn, dat is mijn ding.”

Foto: Charella Hulsbosch

Het huis van Amersfoort

Naast het festival droomt Bernard over het ‘Huis van Amersfoort’: “Ik wil graag een vaste plek waar alle mensen geconfronteerd kunnen worden met kunst in al zijn verschijningsvormen. Een plek waar je een rijbewijs kunt ophalen en tegelijk langs een fotogalerij loopt. Een zaal waar je de geschiedenis van Amersfoort in oude schilderijen kan zien. De raadzaal waar ook voorstellingen gegeven kunnen worden zodat je daar ook eens gaat zitten bij een zitting, dat!” Benieuwd naar de 10 visies van Bernard? Die lees je hier.

Amersfoorter van de Week

Een compleet overzicht van alle Amersfoorters van de week vind je hier. Vorige week las je het verhaal van Thomas Mojet. Hij is nog maar achttien jaar oud en nu al kandidaat-gemeenteraadslid voor D66

——————–
In De Buurt link

 

 

AMERSFOORTKIEST

Op uitnodiging van Mirjam Barendrecht mijn zegje gedaan over cultuur Amersfoort tijdens de uitzending van EVA, AMERSFOORTKIEST. Een wekelijks live programma tot aan de lokale verkiezingen op 21 maart,  gedraaid met publiek er bij vanuit het Eemhuis op het Eemplein.

Op ca. 01:03:00 uur loop ik samen met Geert Groeneveld het beeld in en doen ik mijn zegje.
Op ca. 01:53:00 uur loopt André van der Velde mede bestuurslid van Eempodium.nl het beeld in doet zijn zegje.  

Hier nog wat opmerkingen uitgelokt en uitgelicht door Dhr. Lampe op 02:27 minuut. 

Voor meer Amersfoortkiest…Klik!

Verrijking van de ziel…


Als luitjes beginnen te pronken over hun verre reizen en mooie foto’s laten zien en meestal geen antwoorden hebben over inhoudelijke dingen over de plek waar ze geweest zijn zie ik het eigenlijk niet anders dan trofeeën verzamelen…
Niet heel veel anders dan de jagers die niet met een kogel maar met hun footprint de aarde naar de donder helpen…
Wel mooi dat de stropdassen mensen om je dit allemaal te laten beleven de compensatiebossen hebben bedacht natuurlijk…
 
Als je dan vraagt hoe vaak… en of ze de reis over willen doen, dan blijkt het met regelmaat ook maar 1 of 2 keer te zijn geweest die ze dan hun hele leven gebruiken op verjaardagen… en terug? waarom? “Ik heb de reisboeken bij terugkomst na die 3 dagen bij mamma in bed, in de tuin ritueel verbrand…” 
 
Niet beseffend dat het truttige Nederland of Europa ook wereld is die je kan ontdekken. Tenslotte is Urk ook onderdeel van die aardbol…
 
Mijn naamgenoot Bernadette schreef een leuk stukje over deze bewustwording… #LeukHe
Haar ziel is verrijkt!
 

Dit is Sickmann…

Ik weet niet welk jaar het was, maar zal begin negentiger jaren zijn geweest… We maken een wandeling door ons Birkhoven en lopen richting de bosvijver, zo’n beetje het romantische plekje in onze stad als de zon in het water goudglinsterende golfjes maakt… je het groen ruikt en de ruis hoort…
Plop! “jongemeneer! vind u het ook zo mooi hier!? jij komt toch ook uit “De Wijk” Ik denk wat wil die oude dame van mij… maar ik begin met twee keer een ja op haar vragen… Ik dacht, dit lijkt wel een ouderwetse verkooptruc… Als ze nu nog vraagt of ik in een bos ben… heeft ze 3x een ja en ben ik al bijna om voor de volgende vraag… En daar kwam het hoor, de dame maakte een beweging met haar arm over het hele bos en toen ze na haar volledige draai weer in mijn ogen keek zei ze… “Zou toch wel heeel erg jammer zijn als dit allemaal gekapt werd…” Ik denk shit… daar gaat ik… maar zeg.. “Ja!?” je moet wel he…
“Wilt u dan hier tekenen” en drukt meteen een handtekeningen lijst onder mijn neus, en positioneert schrijfklaar een pen in mijn handen en bied haar rechte sterke rug aan om te gebruiken als schrijfplank…
Helaas voor haar hebben wij thuis geleerd om altijd kritische vragen te stellen en dan wel op onderbuik te reageren en niet altijd op verstand… Dank je Ma!! <3
Ik vraag aan deze dame waarvoor het heeele.. bos gekapt moet worden. Ze zegt “ze willen de sportvelden hier uitbreiden, een sporthal bouwen en een kartbaan aanleggen…” Ik zeg, dat zijn wel hele mooie dingen voor “De Wijk” en het stadje wat daar bij hoort… En volgens mij hoeft daar niet het heeele bos voor gekapt te worden… Dame “Het gaat er ook niet om of wij dat niet willen, maar om het kappen van een mooi bos, er zijn andere plekken waar dit ook gebouwd kan worden” Haar fanatisme heeft mij toen laten besluiten niet zomaar te tekenen… Een ferme handdruk en een blik vol passie en van “wat jij wil” maar ook respect in haar ogen… we liepen verder…
 
Jaren later worden mijn bemoeienissen gevraagd over wat zaken in de wijk…maar ook over industrie wijk Isselt en later de WWP
Ik zit plots weer met die dame van toen aan tafel in werkgroepjes… Ik hoor alles aan… vertel soms mijn mening en ga weer, dat soort dingen… Ik herken haar en ken haar inmiddels beter van de krantenstukken en de actie posters… En van haar fietstochten door de wijk… met weer is een kaart op het stuur en weer als als je haar aanspreekt, die armbeweging… Daar! en ze zwaait weer rond… stonden de barakken waar de Russen woonden. Het is van groot! belang! dat wij weten wat hier gebeurd is! ergens tussen die boom en die boom was het… echt! en fietst met haar vingertje in de lucht verder…
 
Of van stukken die ze opstuurt en mijn mening wil weten, als ik mede kritisch ben is ze er de volgende dag voor een spandoek en een poster. Vind ik het eigenlijk niet zo’n beroerd plan en is het niet haar mening dan hoor ik niets…
Ik zie dan weer die blik van toen… in het bos…
 
Of telefoontje, Bernard! jij moet vanavond even aanschuiven ze gaan een film maken over Soesterkwartier… daar moet! jij bij zijn… Als deze dame mij gebiedt dan gaat ik.. #Simpel
Die film hebben we gemaakt en is een tof document voor de wijk en mijzelf…
 
P.S.
Dat bos is nog steeds mijn bos zoals het was in mijn jonge jeugd…
Dank je!!! soms wat narrige, drammerige, moeilijke maar O zohwhe… ontzettend lieve schat Joke Sickmann <3
 
En ohwhe ja… je hebt zaterdag op je verjaardag toch wel tompouces bij de koffie?
 
Hier weer een fijn stuk van Wichard Maassen

Joke Sickmann

Joke Sickmann is nog niet klaar…