Bemoeienissen en meer…

Ik bemoei mij al jaren nog wel eens ergens tegen aan… soms gevraagd, soms ongevraagd… Drop met regelmaat visies en steun maar bekritiseer hier al jaren meestal op de achtergrond en soms ook op de voorgrond personen, partijen en organisaties mee… Dit is vanuit mijn netwerk hier in de stad nu eenmaal zo gegroeid. Altijd probeer ik zoveel mogelijk standpunten te respecteren en in advies in beeld te brengen. Ondanks soms nauwe/bevriende betrokkenheid bij de personen, partijen of organisaties probeer ik dat zo objectief mogelijk te doen. Wat mij met regelmaat door bevriende partijen niet in dank wordt afgenomen. #SorryDaarvoor
Soms heel plat, simpel en bot maar vaak kernachtig en ter zake doende… 
Als ik een project of idee echt noodzakelijk vind dan start ik dit desnoods zelf op in de hoop dat mensen zich aansluiten of overnemen en dat lukt met regelmaat…

Dus…
Ik kreeg deze leuke foto gisteren doorgestuurd en hier zit Jongerenwerker Linda Blokpoel naast mij in de banken van ons stadsbestuur. Hiervoor hadden wij met alle wijkbestuurders uit de stad en betrokken wethouders Cees van Eijk en Menno Tigelaar een, ik noem het een “studie middag” om voor alle partijen inzichten te verwerven. En ik vind dat dat aardig slaagde.

Daarna… 
was de certificaat uitreiking van en voor de Young Leaders. En wat ben ik ontzettend trots op alle Jongerenwerkers, die gaan voor die jongelui die het soms net ff niet snappen en/of verkeerde keuzes maken en al snel in de hoek van mislukt mens geschopt worden. #Triest Dan zijn het de jongerenwerkers die die jongelui in hun nekvel grijpen en met ze aan het werk gaan… #DiepRespect
Ze dan in het stadhuis zien shinen met hun project en de schouders trots naar achteren zien buigen bij het voortdurend applaus geeft mij energie om wel altijd als het maar even kan mijn gezicht te laten zien en daar waar ik kan achter deze talenten te blijven staan.

Maar goed,
best wel raar dat je op deze plek zittend, waar ons stadsbestuur regelmatig vergaderd over dingen die ons allen aangaan en weet dat je nog meer zou kunnen doen voor de stad en zijn ontwikkeling als je actieve bestuurder wordt. #Toch
Ik ben voor jeugd, leren, ontwikkelen en ruimte om meer dingen te laten gebeuren en ontstaan, zonder meteen een gecultiveerde omgeving te creëren, gewoon ook om mensen op hun bek te laten gaan en eigen conclusies te laten trekken. Voor velen is dat een leerproces die sneller en inzichtelijker verloopt dan uit de schoolboekjes…#IkKanHetWeten 
Maar helaas, in onze wenselijke hoogopgeleide in hokken gepropte gelaagde samenleving is daar bijna geen ruimte meer voor… #Bagger

Samen met o.a. Henry de Gooijer en ons buurtbestuur puzzelen we met regelmaat met subsidie vraagstukken waar vele vraagtekens openblijven hoe zo’n project nu precies gaat verlopen… En toch vind ik het dan rete stoer dat waar het gaat om experiment en jonge mensen met soms hele primaire ideeen, dat die toch van ons met regelmaat de kans krijgen om met een beetje geld een droom neer te zetten. En dat wij, daar waar nodig, een helpende hand bieden om dat te laten slagen… En let wel, vrijwel altijd met het idee daar zelf niet rijk van te worden maar wel hun omgeving te verrijken met fijne dingen of gebeurtenissen.
Hierbij wil ik Henry de Gooijer danken voor zijn ongelofelijke zonder vooroordeel acterende rol die hij inneemt bij dit alles.
Het decentraliseren naar de wijken vind ik dus een goed proces… dichter op daar waar de noodzaak ligt, al zie ik graag een betere verdeling van betrokkenheid vanuit de zuilen die onze wijk rijk is… #Indebuurt033

Maar goed even terug naar de foto, wat denken jullie zouden wij meer in of buiten het stadhuis voor jullie kunnen betekenen? #Overdenkingen

Op glad ijs…

Leuk! Gaan we doen, we appen wel ff hoe laat en wanneer… 
Donderdag, lukt niet… zitten ze op de BSO… vrijdag doen dan maar? ik app een dikke duim en een X terug…
Vrijdag stappen wij met hun ma het winterparadijs in, twee schatten van jonge mensen die voor het eerst schaatsen onder gaan binden… en dan meteen voor het echie, die met één ijzer… 

Heel voorzichtig tussen de reling en een volwassen hand schuifelen ze naar voren op het oefenbaantje naast de grote mensen baan… daar waar ze ooit de  rondjes willen meedraaien op volle snelheid… “Opletten! voor je kijken! en probeer niet te stappen met je schaatsen maar omstebeurt met elk been een beetje schuin af te zetten…”  ruim een halfuur rommelen en spartelen we wat aan en kloppen we de steeds natter wordende billen sneeuwvrij… We krijgen een stoel te pakken… en omstebeurt gaan ze er achter staan en duwen met steeds meer kracht de stoel naar voren, en al snel wordt er “ik heb gewonnen” geschreeuwd vanaf de andere kant van de baan…” lacht… en blij wordt de stoel van zich afgeduwd… na 1,5 uur hebben ze de slag te pakken… zijn niet meer bang om te vallen en weigeren de eigenlijk nog wel noodzakelijke stoel verder nog te gebruiken… En wat houd ik daarvan… mensen die zo snel zelfvertrouwen opbouwen dat ze in een weliswaar veilige omgeving, geen stoel meer denken nodig te hebben… De reling is ook steeds minder noodzakelijk en vallen betekend gewoon weer snel opstaan om door te gaan… Handschoenen waren niet nodig… met een eigenwijs koppie worden ze naar mij toe gegooid… een valpartij later blijkt ijs pijnlijk scherp te zijn en gaan de handschoenen gewoon weer aan…
Er wordt al verlangend gekeken naar de grote ijsbaan, waar ze iedereen op grote snelheid hun rondjes zien draaien… eentje laat al een voorzichtige pirouette aan ons zien en straalt trots met de armen wijd als er 180 graden gedraaid is… de ander knokt nog iets harder door om de goede slag te pakken te krijgen… want ook die wil niets liever dan naar de grote ijsbaan!
Ik zeg we gaan nog één keer goed met de stoel oefenen en dan neem ik jullie mee tussen de hardrijders…
En wat een glundering en trots is er dan als ze daar hun eerste rondjes schaatsen… nog aan de hand van iemand die ze kunnen vertrouwen… maar dat kan de pret niet drukken… Na twee uur willen ze al niet meer op het oefenbaantje terug en draaien ze, nog met vallen en opstaan, maar nu al geheel zelfstandig, hun rondjes tussen de hardrijders en de met bravoure over het ijs rockende mensen…
Trots wordt pa gebeld, dat hij maar van zijn werk niet naar huis mag gaan… maar naar de ijsbaan moet komen om te laten zien wat zij kunnen…

Weet je wat het is… onbevangen en onbevreesde mensen moeten een plek hebben om onderuit te gaan… weg te glijden van de gewenste route en er weer op terug kunnen krabbelen… en dat tenminste 188,7 keer… gewoon om te proberen, te voelen en zeker te weten dat dit is wat je zou willen leren… dat je van binnen voelt dat dit plezier en kunde in je leven kan gaan brengen… Daar heb je nog geen wijsheid voor nodig… maar alleen nog maar de wil het te ervaren en een plek om dat te laten gebeuren…

Gewoon om te kijken of je de kunst onder de knie kan krijgen…

Gepubliceerd op Eempodium en “We laten het stromen…” discussie platform op Facebook in aanloop naar het Amersfoort kiest debat over o.a. cultuur.

Samen in een biosfeer…

Voor of tegen… steeds vaker een afglijdende zaak…
Ik heb thuis geleerd dat je na een vette discussie “en die waren er veel…” of wijzer bent geworden en wellicht een ander standpunt volgt of elkaar hieromtrent in deze hele grote wereld verder met rust laat…

Er is nl. genoeg ruimte voor anders denken en zijn… #MaarEcht


Maar dat laatste, dat lukt maar niet… omdat te veel mensen perse willen winnen, hun gelijk willen halen en hun ideaalbeeld en hun gelijk aan anderen willen opleggen… Of is het omdat ze twijfelen aan zichzelf hun identiteit? Willen ze dit bekrachtigen door niet dit sterker te maken maar het andere te verzwakken? #VragenVragen Of de mensen aan de zijlijn met de media die niet zelf maar die anderen gebruiken om hun standpunt ook lafjes naar voren te brengen en om ook maar wat te melden te hebben… #MeerVragenVragen

Nog steeds is dit alles vaak meer het doel… dan het probleem oplossen… als het al een echt probleem zou moeten zijn…
Heel vaak was… het een probleem en hoeft die niet uit de geschiedenis en de beleving weggehaald te worden, al was het maar omdat dat de uitleg hieromtrent gewoonweg scholing kan en zou moeten zijn… om die wellicht foute beslissingen uit het verleden uit te kunnen blijven leggen… 
#Dualisme #Mannetjes #Dametjes #Winnen #TeTriest
 
Mensen alleen in een oorlog is het gelegitimeerd om slachtoffers te maken voor het grote belang…
Maar weet je… het is wellicht raar om te horen, wij zijn niet in oorlog… #NogEchtNiet
Er hoeven dus geen slachtoffers te vallen he…
#GeenEentje
 
P.S.
Twee of acht smaken naast elkaar maakt het toch veel leuker en lekkerder…
 #MaarEcht

Hangen…

In de hangmat in de zon… 
Lichaam uit… grijze massa aan… 
Wat gekozen… wat overkomen is… 
Wat gegeven… wat ontnomen is… 
Gijzeling…tussen wat wil en wat moet… 
Dualisme… tussen onrust wegnemen…of rust nemen… 
Zet ik toch het lichaam maar weer aan…

It’s about you and the sun
A morning run
The story of my maker
What I have and what I ache for

Lente nr. 48

De eerste weet ik al lang niet meer…
Maar nog altijd die zelfde boom… die zelfde zon…
Ouder maar nog steeds een stuk jonger loop ik op je voor…
Voor ons elke dag nog licht aan de horizon…
We blijven staan… gaan elke dag weer door…
De oudheid inmiddels zichtbaar in onze kruin…
blijven wij de wereld zien als onze speeltuin…
Voor mij lente 48 al weer…

Kringlopen

Overleven

Is het… het zaadje dat wordt geplant…
Is het… het leven wat er aan is verwant…
Is het… de bloesem die opbloeit…
Is het… de bij die zich met het bevruchten bemoeit…
Is het… de zon die het met energie doorzeeft…
Is het… de regen die de cellen vulling geeft…
Is het… de wind die de vrucht los maakt…
of
Is het… de compost van rottende broeders en zusters die je heeft gemaakt…

Malen

Zelf geen keus…
Uitverkoren om gekozen te worden stond je daar…
Wat was je mooi, zo strak in je pak…
Ik nam je in het ochtendlicht bij de kiosk in bezit…
Vanmiddag… vanmiddag zou ik je nemen…
Ik zal je nemen zoals je nooit genomen was…
Jij… ja alleen jij… kan mijn leven nu verfrissen…
Maar toen begon het malen, het oneindig malen…
Het maakte dat ik je niet meer proefde… niet meer voelde…
Kots… daar lag je op straat..
Met al je liefde keek je mij nog aan…
Maar de eerste voorbijganger ging al op je staan…

malen