Samen

Ze liep naar huis, haar gedachten waren al thuis, dus ze hoefde enkel nog maar haar lichaam naar huis te brengen. Het passeren van een lantaarnpaal ging heel omzichtig, ze zette eerst haar linker voet naar voren en vermeed daarbij dat ze op een takje ging staan. Nu haar rechter voet, deze moest de linker nog inhalen anders kwam ze niet voorruit, haar rechtervoet was sterker maar was minder precies aan te sturen. Ze tilde het op en bracht het naar voren, ze zette het een beetje schuin voor haar linkervoet neer. Haar hoge hakken zette ze stevig en stabiel op de stoeptegels zodat je haar duidelijk kon horen stappen. Haar heupen kantelde mee waardoor het evenwicht in haar lichaam bewaart bleef. Het jurkje zwaaide galant door deze beweging op en bij de volgende stap weer neer. Dit herhaalde ze honderdzesendertig keer, het was verder niet meer nodig om naast een takje te stappen. Haar rechtervoet kwam als eerste uit bij haar voordeur en ze zette nu haar linker voet ernaast. Sleutel in het sleutelgat en de deur zwaaide open, ze stond in haar hal en trok haar jas aan. Het was koud en kil in huis, alleen haar gedachten waren samen met haar hier.

Eenzaam,
Waarom was ze hier alleen, was het haar eigen keuze of dat van anderen?
Kende ze alle anderen dan al? dat ze dit mocht denken?

Vaak,

Ik zie mensen om mij heen die eenzaam zijn zonder dat ze het doorhebben en mensen die eenzaam voelen zonder dat dit zo is.

Het is vreemd om te zien dat er mensen bestaan die een druk sociaal leven hebben, die hun contacten afdwingen en ook de houding jegens hun manipuleren. Dit door gedrag die richting dwingt aan de te verwachten reactie jegens hun zelf.
Deze mensen zijn als ze uit het blikveld zijn verdwenen meestal meteen weer alleen, er zijn dan weinigen die in gedachten bij ze blijven behalve dan dat korte moment van irritatie en roddel.
Ik vraag mij altijd af of deze mensen zich ook eenzaam voelen, het lijkt er op van niet, het is toch een vorm van een permanent leugen waarin zij zich bevinden, die zolang het bestaat hen van het gevoel van eenzaamheid vrijwaard.
Deze groep is volgens mij vaak bezig met het zoeken naar bevestiging van hun bestaansrecht, ze gaan zoeken naar problemen die opgelost moeten worden en soms zelfs creëren ze problemen, zodat de focus bij hun komt te liggen

Ik zie mensen die zich eenzaam voelen, maar waar toch velen regelmatig in gedachten bij zijn. Deze personen, vaak behoeftig aan contact en nut voor de samenleving grijpen met zo´n overweldigende kracht een contact aan… dat het zich meteen elimineert door de benauwdheid die het met zich meebrengt. Het schrikt mensen af om deze personen goed te leren kennen, je houd bewust afstand om niet benauwd te worden. Ze gaan je blikveld uit, je blijft in gedachten bij ze, je voelt hun eenzaamheid terwijl je weet dat ze het niet hoeven te zijn….
Deze groep is vaak bezig naar mijn mening ,met het zoeken naar bevestiging van hun bestaansrecht, ze gaan zoeken naar problemen die opgelost moeten worden en soms zelfs… creëren ze problemen, zodat de focus bij hun komt te liggen.

Er zijn er die eenzaam zijn zonder het door te hebben… en die zich eenzaam voelen zonder dat het de waarheid is…

Mensen die eenzaamheid en het alleen op de wereld gevoel bij anderen weg kunnen nemen zijn vaak zelf ook meer in balans.  Deze kunnen meestal dan ook beter voor zichzelf en anderen zorgen. Het is niet iedereen gegeven dat je die balans kan vinden, maar ik hoop voor sommigen dat bewustwording van de bovenstaande typeringen kan bijdrage aan deze balans.

Geschreven: 24-12-2001
Herschreven en gepubliceerd: 29-11-2010

Geef een reactie