Vacāre

Verdampt,
Door warmte en krachten van buitenaf drijf ik zuidwaarts. Negatief geladen begin ik aan de reis.
Er ontstaat een kilometers lange sluier van negatieve kristallen. Mijn kleur door de zon bepaald, in het begin wit, maar steeds donkerder wordend.
Met het uur wordt ik mooier en krachtiger.  Langzaam veranderende krachten brengen mij naar nog grotere hoogten en laten mij gebieden doorkruisen waar ik graag als zomerse verrassing zou neerstrijken, het liefst met nieuwe energie. Een positieve tegenpool drijft over mij heen, ik ga los, ik geef licht, ik knal, iedereen moet weten dat ik mij laat gaan, ik geef al mijn energie aan de aarde.
Compleet verdampt is er niets meer van mijn negativiteit over.

Vakantie
Volgens het etymologisch woordenboek komt vakantie van het Latijnse ‘vacāre’.
Dit betekend “vrij zijn”.
Vrij zijn betekend, niet onder het juk van, of letterlijk gebonden aan, een meerdere zijn, geen verplichtingen aan anderen hebben.
Het kunnen uitspreken van je gedachten zonder dat dit consequenties oplevert, dat is wat vrij zijn is.
Velen van ons hebben voor een groot deel dagelijks deze vrijheid, regels beschermen ons tegen extreme gebondenheid en het is vrijwel altijd mogelijkheid een binding te beëindigen.
Minder vrij zijn betekend vaak meer inkomsten om vrijheid in beslissingen te kopen.

De stress vooraf om de juiste planning in elkaar te draaien, waar laten we de dieren, wie geeft de plantjes water, wie let op het thuis, het lijkt vooraf in de planning alleen maar gezellige noodzaak om het prachtige ideaal van vakantie te bereiken.
Extra stress om alles bij elkaar te proppen om toch maar zoveel mogelijk van het thuisgevoel mee te nemen, nemen we op de koop toe.

Zittend in een kleinere omgeving koersen we op een nieuw tijdelijke leefomgeving af, je lichaam constant van houding veranderend om de reis door te komen. Het milieu verontreinig je met je reis meer dan wanneer je thuis al je apparatuur dag en nacht laat draaien. Aangekomen zit je op vreemde toiletten en douche je in te kleine ruimten. Het eten is klaargemaakt in gaarkeukens of op te kleine kooktoestelletjes in elkaar geprutst. Je staat in de rij om te zien wat je gezien moet hebben, meestal zo vormgegeven dat jij nog denkt dat jij die gene bent die dit pas echt goed ontdekt hebt. Mensen duiken in een hotel, Hun boterhammetjes staan al klaar op het buffet en bij slecht weer kan je in de kelder tafelvoetballen en biljarten. Een koffiebar met tv scherm houdt je op de hoogte van de wereld gebeurtenissen. Bij een zonnetje vind je een plaatsje op het terrasje uit de wind. Een aardig persoon brengt je bakkie koffie, het avondeten is voorgeprogrammeerd, lekker je weet elke dag waar je aan toe bent.
Vreemd, alsof we behoefte hebben alvast een voorproefje te nemen op een leven in een verzorgingsflat.

We huren een appartement of een zitchalet! Een eigen slaapkamer, douche en toilet en ook een woonkamer met TV.  Kunnen we lekker onze eigen ding doen en ook nog zelf koken.
Helemaal hetzelfde als thuis maar dan anders, toch?

Op een camping ligt een verkrampt stelletje ongeregeld in een tent, de slaapmatjes te dun de tent te laag en na de zomers onweersbui voelt de jeans aan als een spijkerbroek. Campinglife het ultieme gevoel van vrijheid en back to basic. Prutsen op een primus en genieten van het gratis insectenvlees in je in elkaar geflanste gebakken eitje, ultiem, toch! We gaan lekker elke dag fietsen en wandelen want dat kan thuis niet want we kennen de bomen langs de route al. Verbonden met de natuur, lekker heet, net iets te fris en vaak te nat, al was het maar door het ochtenddauw of doordat je, je niet hebt kunnen afdrogen omdat al je twee handdoeken nog nat aan de lijn hangen.
Laten we naar huis gaan ik heb de omgeving nu wel gezien en om nog neer te strijken op een andere plek, nee, moet zoveel opruimen en weer uitpakken.

Een stel zit onder hun luifel wat gaar voor zich uit te kijken, de magnetron zegt ping en geeft daarmee aan dat de melk voor de cafe au lait klaar kan komen. Ze zitten al twee weken op de camping, de buren en hun vrienden zijn er ook. Kinderen hebben lol met elkaar en je leest wat in de krant. Hoe komen we de dag door, kijken of er nog ergens iets te zien is wat we nog niet kennen en we moeten bekijken of we het wel zouden moeten leren kennen. Of het strand op, kan je in ieder geval legitiem liggend de dag doorkomen. Vanavond weer met de buurtjes van thuis dobbelen, doen we thuis anders nooit. Lekker drankje te veel drinken, maakt toch niet uit hoe laat je, je bed uitkomt, de dag kom je toch verder liggend door.
Laten we een paar dagen eerder naar huis gaan, kunnen we nog even bijkomen en uitrusten van de vakantie alvorens de plicht roept!

Wij zien onze vacāre’ louter om deze te vieren steeds extremer gaan vieren, vrij zijn heeft voor ons geen werkelijke betekenis meer. Onze vrije momenten moeten ingevuld worden  met het bewijs dat we werkelijk kunnen gaan en staan waar wij willen. Het is de ultieme bewijs mogelijkheid geworden om jezelf en de omgeving te laten zien dat jij die gene bent met de juiste combi van geld en vrije tijd.
Of,
Wij zien onze vacāre’ louter om deze steeds extremer te gaan vieren, vrij zijn heeft voor ons geen werkelijke betekenis meer. Onze vrije momenten moeten ingevuld worden  met het bewijs dat we werkelijk kunnen gaan en staan waar wij willen. Het is de ultieme bewijs mogelijkheid geworden om jezelf en de omgeving te laten zien dat jij die gene bent met de juiste combi van geld en vrije tijd.
Of,
Is je thuis niet de juiste omgeving, laad het je met stress en dagelijks sleur, en is het reizen louter een manier om uit deze omgeving te vluchten? Is het dan niet verstandig nog eenmaal een reis te maken en deze omgeving permanent in te ruilen voor een plek waar je, je werkelijk vrij kan voelen?

Als je die gevonden hebt, heb je dan minder verdiensten nodig om je vrije gevoel te kopen?

Wereldreizigers kruizen kriskras over de wereld heen om elkaars leefomgeving te zien, niet doorhebbend dat je vakantieganger kan zijn in je eigen leefomgeving.

Mensen die constant bezig zijn gelukkig te worden, zullen vergeten het te zijn…


Geschreven: 11-05-2010
Gepubliceerd: 19-06-2010

Geef een reactie