Er bij gaan zitten…

Zo’n dag… brak ziek wakker worden en na wat bankhangen en paracetamollen slikken toch maar werkklofje aangetrokken en enigszins wat nuttigs gedaan. Ben ik een beetje traag aan het prutsen en dan schieten er goede vrienden door mijn hoofd waar van hun moeder toch plots ernstig ziek is geworden, meerdere vriend(i)(e)n(en) die toch professionele hulp zoeken om het in de bovenkamer weer even recht te trekken… En vrienden waar van ik denk doe dat toch ook maar is…
En dan is het de dag van de depressie(gala) waar bekenden hun bekentenis doen. Een goede vriendin die ff wat oprechtheid loslaat op FB en net een FB wisseling over een trauma die ik deel met haar dochter… (fysiek trauma)

Ik weet ik ben een positieveiling, ik denk dat mij het choco en banaan stofje rijkelijk door de brains schiet.
Maar echt… ook ik zit wel is een uur voor mij uit te staren om het in de bovenkamer weer recht te breien wat er allemaal gebeurd om mij heen… en met mij…
En alles wat er hier of op mijn site of waar dan ook geschreven staat is waar… niet minder… maar ook niet meer dan dat ik noodzakelijk vind…

Echt vrienden weten wel waar de pijn zit…

Dit op de vraag van het weekend of ik er wel is doorheen zit… ja dus…

Geef een reactie