Hoe is het allemaal zo gekomen…

2015 ben ik begonnen aan een boek die in verhaalvorm onderstaand en nog veel meer spannende dingen gaat vastleggen over onze geschiedenis, de geschiedenis die voor mij begon bij Opa Bernard Wijnands, die ik helaas nooit gekend heb.
Doordat wij nu op een splitsing staan wat nu te doen met alles wat we hebben en niet hebben heb ik behoefte om het te droppen. Kijken wat voor energie dat oplevert… #enweerverder

Vogelvlucht door de geschiedenis,

1959
Moet het geweest zijn dat mijn Opa Wijnands naast zijn sigarenzaak aan de Soesterweg/Stellingwerfstraat  het woonhuis met aangebouwde garage gekocht heeft aan de Soesterweg 450.
1967  
Opa had naast de sigarenzaak een taxibedrijf, een pompstation met Caltex opgezet en gaat een Triumph dealerschap aan. Hij begint aan een grote verbouwing om van het woonhuis met aangebouwde garage het huidige pand te bouwen. Naast het woonhuis twee grote appartementen en een grotere garage met  showroom en stalling voor auto’s. Voor ieder kind een functie en een mooie woonplek. Op het kolen veldje er naast zou de taxicentrale gebouwd worden met ook appartementen. Dit is nu het nieuwbouwblokje rechts van het pand.
1968  
Opa overlijdt aan een te groot hart.
De zonen en mijn vader gaan sigarenzaak, taxibedrijf, garage, stalling, autoshowroom en pomp runnen
Eén dochter wordt uitgekocht, mijn moeder blijft in de zaak en zou later het appartement erven waar haar moeder toen nog woonde S452B. De zonen erven een woonhuis, appartement en de bedrijven. Op de  jongste na.
1969
Ik ben geboren op Soesterweg 10, mijn moeder runt haar eigen sigarenzaak en staat buiten die opening uren ook aan de pomp… We verhuizen dat jaar nog naar Soesterweg 327 We hebben tijdelijk gewoond bij mijn oma in het huis waar Inge en ik nu sinds 1989 wonen S452B.
1971  
Mijn vader doet een stap opzij om de jongste zoon ook in het bedrijf te kunnen laten werken. en gaat bij de California werken in Harderwijk. Sigarenzaak wordt verkocht en handel gaat naar het pompstation.
De jongste broer wordt er uitgewerkt door zijn oudere broers en zoekt ander werk, gaat wel wonen op S450 waar daarvoor de één na oudste zoon woonde. Oudste zoon woont in S452A en runt nu de pompen en garage, zijn broer runt het taxibedrijf die daar een puinhoop van maakt. Mijn ouders nemen het taxibedrijf uiteindelijk over en gaan dit draaien op de Puntenburg, ik moest mijn vader daar opzoeken om hem te zien. Om dit en veel andere redenen was het voor hem niet vol te houden, mijn vader heeft het toen verkocht min of meer achter de rug van mijn moeder om. Ik weet niet of dit wijs was, ik was een jaar of 8/9/10 ik hoorde de ruzies boven aan de trap, maar begreep die natuurlijk niet, heb hier ook geen oordeel over. Ik weet dat mijn moeder het mijn vader tot aan haar dood verweten heeft.
1976
Mijn zus wordt geboren en mijn vader is bij de Remia gaan werken bij de technische dienst. 6 dagen in de week, ook hier ging ik op zaterdag vaak op de fiets naar toe, veel geleerd toen en ik vond het leuk. Later ook 3 jaar vakantiewerk gedaan.
1982
De pomp gaat van Mobile over naar Demarol (Miedema) met door mijn oudste ooms die samen pomp en garage nu runde, met naar de familie toen de opmerking dat dit de redding gaat worden. Voor de pompen die ook een harde klap hadden gekregen van grote rioolwerken aan de Soesterweg.
1985
Miedema neemt pomp, garage en tussenappartement S452A over, later blijkt dit gevorderd te zijn, gezien mijn oom liever dure auto’s en vakanties kocht en nam… dan zijn rekeningen te betalen.
1986
Vreemde mensen op het pompterrein en in de garage, nieuwe pachters… mijn moeder heeft daar veel verdriet van. Het waren toen al niet de lekkerste gasten uit de wijk…
1988
Ik leer Ingeborg kennen en ik was bezig met het kopen van een huis aan het einde van de Soesterweg (is nu stukje rangeer terrein) maar had uiteindelijk de financiering bijna rond voor een huis op de Dollardstraat 148
Ik was inmiddels, al mijn technische opleidingen ten spijt, bakker geworden en had een voldoende inkomen in mijn eentje en ook behoorlijk gespaard om dat net aan te kunnen. Maar mijn Oma begon te dementeren en zou naar een tehuis gaan of bij één van de kinderen gaan wonen. Mijn moeder vroeg toen of ik daar niet wilde wonen (S452B) en het van hun wilde huren. Op het moment dat, dat ingezet werd… werden er linten om het appartement gedaan door de belastingdienst. De oudste zoon bleek jaren eerder zijn demente moeder te hebben laten tekenen voor een overdracht van haar appartement aan hem. De belastingdienst was ook niet blij met mijn oom en legde beslag op zijn huis…Mijn ouders bleken dus uiteindelijk niets te erven… Samen met mijn vader een procedure gestart, mijn moeder kon die niet aan… en met wat juridisch getouwtrek bleek die handtekening niets waard te zijn… Maar we moesten het wel terugkopen van de belastingdienst (ik snap dat deel nog steeds niet helemaal) Mijn ouders konden dat niet en toen heb ik dit gekocht van mijn oom tegen 0 gulden maar moest wel zijn belasting aftikken. Dit was altijd nog goedkoper dan een vergelijkbaar huis kopen en ik wilde het voor mijn moeder terug in de familie. Heb mijn ouders jaren een redelijke vergoeding gegeven… Konden wij weer mee-eten door de week 😉
 1989
Tijdens de vakantie overlijdt mijn Oma onverwacht in Andorra, waar ze nog eenmaal mee naar toe genomen werd,  toestanden…
1990
Door mijn handicap en een zeer snel verouderende bakkerij waar ik begonnen was als schoonmaker en als grootbroodbakker eindigde om diverse redenen in de ziektewet terecht gekomen. Dit was niet hoe ik vond hoe het werkte en ben toen zelfstandig op voorhand weer werk gaan zoeken en ben zo bij Intervorm standbouw terecht gekomen. Zij zagen wel wat in iemand die alle technieken had gedaan en ook nog van hard werken hield en gewend was leiding te geven.
1994
Intervorm nam Montavite over, dit heb ik twee jaar geleid en opgebouwd. Ondertussen deed ik ook het systeembeheer en de event organisatie voor Intervorm er bij. Maar emotionele en creatieve botsingen bleven aan de orde van de dag met mijn werkgever, die ik hoe raar ook te veel mocht. Uiteindelijk afscheid genomen en in…
1996  
Begonnen met B.v.Gellekom Sales & Design, samen met Bro Michel, met hem ben ik vanaf mijn 13e opgegroeid.
1997  
Mijn broer, vader en zus kwamen ook binnen de v.o.f. We hadden een grote loods van de NS gehuurd achter het pand op het nu braakliggend terrein. Mijn vader nog naast zijn werk.
1999
We draaiden zeer goed en we hadden naast vennoten en stagiaires ook een aantal werknemers in dienst en we konden er allen goed van leven en elk jaar minimaal 4 tot 5 weken op vakantie.
2000  
Inge stopt met haar werk en kwam ook volledig in de zaak, Michel is toen als fotograaf zelfstandig verder gegaan en haakt(e) bij grote klussen nog wel is in. We hebben toen een signing bedrijf overgenomen en er werden twee vormgevers (oud stagiaires) aangenomen. We groeiden hard door richting de standbouw en ook als reclamebureau. We zetten een webdesign afdeling op, die door een persoon geleid werd die er een puinhoop van maakt. Veel van mijn ideeën, als een kroegweb, winkelplaza, startpage zijn hier door hem gestrand. Bij het pand ontstaan steeds meer problemen over parkeren, vervelende figuren en steeds wisselende huurders in S452A. Tot aan hoerenloperij toe.
2001  
Wij konden via een bevriende huisjesmelker aan wie Miedema de verhuur overliet de beneden verdieping huren van S452A. Wij konden dit niet betalen naast de werkplaats en hebben toch ja gezegd in de hoop grip te krijgen op de snel verpauperende situatie. Inge en ik hebben daar bijna een jaar sleutelpanden voor schoongemaakt, buiten de kantoor openingstijden om. Ook voor het eerst niet op vakantie geweest.
Boven woonde in de twee kleine kamers nog twee stellen met honden, katten en een kind op komst… kortom werkelijk een teringbende… Klanten ontvingen wij dan ook nog steeds thuis of op de werkplaats. Personeel werkte al wel hier en maakten de vreemdste dingen mee…
2003
Ik ontdekte dat er beneden een wietplantage was en heb ze toen gevraagd of ze daar mee wilden stoppen, ik moest mijn bek houden, ik heb gezegd dat ik het zou melden als het niet zou stoppen. Ca. 2 maanden later wij moeten op het bureau komen samen met mijn tante en oom (S450) en worden door een inspecteur ondervraagt. De reden was om te horen waar wij stonden ten opzichte van het pand en zijn pachters. Wij kregen te horen dat er twee dagen later een inval gedaan zou worden. Ook bij ons… om ons vrij te pleiten van eventueel verraad…
Maar ze hielden niet op, er zijn inmiddels al 3 invallen geweest en ook de APK papieren waren ze al een paar keer kwijt geraakt.
Mijn oom (s450) wordt toen hij nieuwsgierig door het raam keek vanuit zijn tuin bedreigd met een wapen, dit was niet goed voor hem en tijdens onze vakantie in Frankrijk met mijn ouders worden we door hem gebeld dat hij weg wil…
Wij zijn met spoed naar huis gereden en hebben met hem en mijn tante gesproken, maar zij hadden het echt gehad hier… en wilde zo snel mogelijk weg.
Al snel kwam het idee op om het proberen te kopen, maar werkelijk geen bank die daar serieus over dacht gezien de toestand hier met de pompen en niet werkende VVE (Vereniging van Eigenaren) en onze kapitaalkracht.  Totdat iemand uit de wijk kwam met iemand die de hypotheek  als bedrijfsonroerend goed kon verkopen aan de financiële markt. Wij moesten dan een degelijk verbouwing en verhuurplan opstellen.
Dit hebben we voor elkaar gekregen en mijn oom en tante met hulp van mijn en Ingeborg haar ouders (garantstelling) voor een meer dan fatsoenlijk bedrag uitgekocht.
Eerste grote dossierstukken en foto’s van dingen die niet klopten volgens ons, gaan naar de eigenaar en pachters. O.A. de illegaal gebouwde dakuitbouw voor een autobrug midden in ons dakterras, spannend want zij voelde de druk al toen wij S450 kochten omhoog gaan. De ellende begon…
2004  

Het huis in de weekenden samen met Ingeborg en de twee vaders omgebouwd naar kamerverhuur, alleen het gastenverblijf in de achtertuin financieel niet voor elkaar gekregen.
Tijdens de bouw hebben we de schutting die de poort splitste naar de wietbunker in S448 tot 3x toe opnieuw moeten opbouwen. Banden werden lek geprikt en wij werden met regelmaat vast geparkeerd. Ook werknemers, stagiaires en de eerste huurders werden uitgescholden en lastig gevallen. Klanten durfde ik hier bijna niet meer te ontvangen.
De stukken met eigendomsakten werden door de pachters klakkeloos letterlijk waar ik bijstond in de prullenbak geveegd, zij negeerden dit simpelweg. Van Miedema kwam de mededeling dat hij het één en ander zou doorgeven aan zijn pachters. #nietdus Wij krijgen via de VVD (ik was lid) die ik op de hoogte had gebracht van de ellende hier een naam van een mediator een zwaargewicht met een behoorlijke status, echter Dhr. Miedema lachte hem uit en hing op…
Bedreigingen intimidaties en schade zijn vanaf nu doorlopend aanwezig. Een raadsvrouwe diende zich aan heeft belettering nodig voor haar nieuw te starten advocaten kantoor en wordt doorverwezen naar ons, wij ontvangen haar op kantoor S452A. Ik hoor haar verhaal aan en zeg dat ik de bewegwijzering in orde gaat maken en ik vraag daarna meteen of zij wellicht wat voor ons kan betekenen en vertel haar ons verhaal. Zo worden wij haar eerste Cliënt. In de loop van de jaren een stevig dossier opgebouwd, met brieven en ook al stukken die ik naar een andere advocaten kantoor had gestuurd met een gesprekje er bij, die na 2 maanden vroegen wat zij moesten doen. #zucht
Zij kwam na een korte periode met de volgende opsplitsing, strafrechtelijk, bestuursrechtelijk en civielrechtelijk waren nogal wat dingen niet in orde. Zij stelt voor om te beginnen met het laatste en de VvE weer leven in te pompen en roept namens ons de eerste vergadering uit op haar kantoor. Onderweg belt de vastgoed directeur Dhr. van de Berg namens Dhr. Miedema naar haar kantoor om te vragen waar hij moet zijn en doet en passant de mededeling dat hij haar cliënten kapot zal gaan maken… #dus
Ondertussen ook handhaving van de gemeente ingeschakeld, bouw en milieu gingen handhaven waar het kon, zij kwamen onder politie begeleiding handhaven, voor wat het waard was.
Vanaf toen was het hek van de dam, elke dag is het bijna ellende voor ons en ook mensen die zijdelings betrokken waren bij het gebeuren rond het pand gingen zich er mee bemoeien. Vinger trekkende bewegingen over de hals en het laten zien van wapens kwamen voorbij.
Een Bro Michel bedenkt zich geen seconde en komt tijdelijk bij ons wonen met zijn camera in de aanslag is hij een aantal weken mijn schaduw geweest, ik zelf heb toen tot 2009 vrijwel permanent een opnameapparaat gedragen, dit heeft een aantal keer goed geholpen als zacht bewijs bij ontkennen van feiten tegenover de politie. Toen het na jaren af ging had ik zelfs een smetplek op de borst van het kreng…
Een continu proces van dreiging, met voor mij als dieptepunt dat ik op de vloer werd gedrukt bij de Edah tijdens uit de onderste schappen door iemand die ik werkelijk niet kon thuisbrengen. Hij verteld mij dat ik overmorgen niet zou halen. Ik heb het Ingeborg pas later verteld, wel gemeld bij raadsvrouwe en politie…
Wij gaan door en roepen nog een vergadering uit om de voorzitter te regelen, echter dit wordt gefrustreerd en wij starten de eerste juridische procedure en staan voor het eerst voor de rechter. Wij winnen en Miedema gaat in hoger beroep… Ondertussen stellen we ook het oneigenlijk gebruik van onze eigendommen aan de kaak.
2005  
Gulf maakt er een onbemande Tinq pomp van, Frits Ham trekt het niet meer en wordt aan de kant gezet door Miedema… de overbuurman belt… dit wil hij echt niet… dit is het eerste contact met de overburen.  Wij vertellen hem de situatie en dat wij vorig jaar begonnen zijn de APK-garage aan te pakken en inmiddels diverse lopende procedures hebben. Hij wil echt geen 24 uurs onbemande pomp voor zijn deur. Wij willen dit ook niet en haken ook hier in om Miedema aan het nadenken te zetten wat te doen hier. De gemeente wordt op hun verantwoording gewezen en diverse politieke partijen komen hier praten. Waar de VVD op de achtergrond inhaakt, haakt de SP met hun frontman heel actief in en er worden acties op touw gezet. Vragen in de raad en gesprekken bij de burgemeester. Gemeente kan niet veel meer doen dan handhaven. Dit doen ze dan ook als de kap op het voorterrein buitenproportioneel verhoogd wordt, er word naar aanleiding van onze telefoontjes en die van de SP bouw en woningtoezicht ingeschakeld, deze bellen Miedema… die doodleuk meld dat hij niet weet wie ze zijn en hangt op. Uiteindelijk wordt met een politie macht de vergroting tegengehouden middels een bouwstop ter plaatse. In een actie pressie te tonen naar de TINQ zorgen we voor kranten artikelen en flyer en poster acties in de wijk. Ook wordt er een actie gehouden om gezamenlijk een haag voor het terrein neer te zetten voor een wijkvriendelijker karakter… De gemeente  betaald de haag via het buurtbudget, wij gaan het met de buren onderhouden. Echter wordt de haag 2 dagen, na al een trek en duw partij met mijn vader overdag die weg halen tegenhoud in de nacht het alsnog compleet weggehaald… #TuuTuut. Ondertussen hebben wij naast de lopende procedures een kort geding aangespannen voor het licht overlast van de grote kap voor ons pand… Die plots 24 uur moest blijven branden, dit winnen wij… ook…
Ondertussen valt er voor ons hier nauwelijks meer te leven en werken. Een huurder van ons  gaat over de rooie en Ingeborg wordt door de partner van onze raadsvrouwe met spoed weggehaald bij het pand omdat het één en ander dreigt te escaleren en het niet handig was dat ik haar weghaalde bij ons huis. Ik was op dat moment bij onze raadsvrouwe om te melden dat ik nu rechtstreeks met een pistool was bedreigd en wat daar nu mee te doen.
2006  
Cees Jansen S448 vertrekt een onderdeel van alle ellende… en er komen eindelijk buurvrienden wonen.
Ergens hier en tussen al deze gebeurtenissen door moeten we plots uit onze werkplaats. Deze ligt aaneengesloten direct achter het pand. NS vastgoed beëindigt alle contracten van de hoofdhuurder. Wij als onderhuurder konden gaan. We hadden 3 maanden de tijd. Omdat wij totaal niet meer wisten welke richting alles op ging, zijn we een tijdelijk contract aan gegaan op het oude NOAC terrein, met 2x de huurkosten ten opzichte van onze oude werkplaats, het was ook bijna twee keer zo groot maar hadden dit eigenlijk niet nodig. Dit was toen zo dichtbij en snel de enige oplossing. Alle (buur)vrienden hebben ons toen geholpen met de verhuizing. Dit was niet te verzekeren en er is hier twee keer ingebroken en er zijn veel gereedschappen en machines gestolen, het was ook weer het zelfde tuignetwerkje als wat er zich bij ons beneden elke dag ophield.
2007  
Wij laten een alarm systeem in huis bouwen, bij het antwoord op de vraag van de politie waar ik het bangst voor was is er later nog met spoed een brandalarm systeem aan gekoppeld. Wij sliepen om deze reden al een paar jaar met een blusapparaat naast ons bed.
Wij vertrekken naar de camping om hier tijdelijk te gaan wonen… 50 meter voor de ingang stort de caravan tijdens het rijden in… één van de wielen blijkt gesaboteerd…
Een emotioneel gesprek bij de burgermeester zorgt er voor dat er een camera geplaatst word in de voortuin van mijn ouders met de recherche in de kelder, van de inmiddels samen met de ouders aangekochte S325 een backup huis voor als we alles zouden verliezen…  In de nacht leg ik met mijn vader het hele bewakingsysteem aan met de politie afwachtend in de kelder. Met de corrupte overbuurmannen in het vizier op S446, S448 en S452. De camera zorgt er voor dat de voorlopige pompbeheerder die al eerder met een politiemacht voor heling opgepakt was… vertrekt…Later (gelukkig na alle ellende) bleek het de politie ook te gaan om de Turkse maffia die in de garage gestolen auto’s lieten keuren en omkatten… Een relatieve rustige periode met de pomp gaat in, formeel onbeheerd maar door de eis van ons zit er nog een beheerder verborgen in het afgeplakte pomphok met camera’s de boel in de gaten te houden. De garage pachters zouden dit aanvankelijk ook doen maar dit liep een paar keer mis zij namen hier werkelijk niet de verantwoording voor maar wel het geld er voor aan. Een procedure onzer zijde, zorgt er voor dat er een vaste aanstelling komt voor dit werk.
2008  
We worden helemaal gek van de overlast vanuit de garage, werkelijk iedereen die fout is in de wijk en daarbuiten lijkt nu een sleutel te hebben. Er wordt dag en nacht geslepen en gehengst op motorkappen of zo. Ook is er nog een kleine brand die gelukkig snel geblust wordt.
Ik beraad mij om hier een oplossing voor dit gekkenhuis te vinden, ook krijgen we te horen dat de pachters van de garage  de garage en pomp proberen te kopen en later bleek zelfs dat ze een bod hadden gedaan op S325 (overzijde hoekhuis). Ik bedenk een oplossing waar Ingeborg werkelijk niet blij van werd. Ik besluit in de nacht in te breken via het dak en verstop gereedschappen, gewoon in hun eigen ruimte, ik zie voor het eerst de klerezooi en de wietbunker, waarop ik de belangrijkste auto gereedschappen gooi. Twee ratels en dopjes 11, 13 en 15
Het werkt, de dag erop is er fikse ruzie beneden en die avond al was het stil…
Ergens in de zomer tijdens een weekend weg in Valkenburg krijgen we een telefoontje van de overburen S335, ze zien het garagetuig verhuizen, de slingers gaan onder de luifel uit.
Tijdens dit alles en nog vele ellende dingen meer, wat letterlijk niet te beschrijven valt,  lopen onze   procedures door. Miedema komt met steeds nieuwe (inmiddels nu ook geroyeerde) advocaten, hoge beroepen en zijn vastgoeddirecteur bedreigt zelfs live ons bij een vergadering gehouden bij een notaris. De man raakt zelfs (mede) door dit overspannen en weigert zijn werk te doen. Dit hebben we op een vervelende manier toch moeten afdwingen. Er kwam uiteindelijk toch een transcriptie van de vergadering op tafel.
De rechter is het zat… en dwingt ons en Miedema over te gaan tot  Mediation, iets waar zijn vastgoeddirecteur echt geen zin in had en die koos gewoon diegene met het hoogste uur tarief om het ons onmogelijk te maken. Echter werd dit niet erkend en kwamen wij bij een mediator terecht in Utrecht. In het eerste gesprek aldaar wordt Ingeborg en mij aangeboden om ons formidabel uit te kopen en stil te gaan leven in Woerden, of all places (dit blijft een plaats waar wij nog altijd een link mee hebben gehouden door dit verhaal).
In opdracht van onze raadsvrouw niets uit te sluiten, dit open gehouden. Wij die nooit de pomp als probleem zagen maar meer de wijze waarop dit geëxploiteerd werd alsmede het gebeuren rond de garage, boden wederom aan de pompen te gaan beheren en de garage zouden we graag huren. Zodat ook hier rust kwam voor ons. Wij moesten de volgende ronde maar met een goed voorstel op tafel komen…
Een aantal buren waren op zijn zachtst gezegd  not amused dat dit een mogelijkheid was… en zetten ons flink onder druk, op zelfs een zeer vervelende manier… om vooral niet de pompen te gaan exploiteren…
Wij namen de beslissing niet te gaan voor uitkoop of exploitatie en deden dit door de eisen zeer extreem te maken…
Dhr. Miedema zelf zat plots aan tafel bij de Mediator en veegt letterlijk! met één beweging alle besproken plannen van tafel en zegt, of wij kopen jullie uit of jullie ons… de papieren dwarrelen op de grond…
Binnen een split second zeg ik, dat vertrek uitgesloten is en dus hem moet uitkopen… hij zegt “dat is goed” ik kom met een bedrag en dat moet het zijn…
Verdwaast liepen wij toen het kantoor uit samen met onze raadsvrouwe en moesten buiten toch verbaasd juichen omdat Miedema gebroken leek te zijn en nu koste wat het koste echt van ons af wil. Wij zijn benieuwd naar wat hij voor het inmiddels verpauperde restant van pand wil hebben. Wij laten ook taxeren…
We komen tot een overeenkomst waarin de gewonnen rechtszaken verdisconteerd werden. De financiering kwam zelfs zonder hulp van borgstelling door ouders snel rond. S450 rendeerde goed ook S325 hebben we tijdens dit alles eigenhandig verbouwt gekregen naar kamerverhuur en de waardestijging van deze twee panden en ons appartement met de garantie op papier dat de pompen vertrokken bij koop door ons, had voldoende kapitaaldekking om de financiering rond te krijgen… Maar we moesten wel het door alle gebeurtenissen enorme zakelijke financiële gat zien te dichten, dit lukt met hulp van mijn ouders en een aantal buurvrienden voor driekwart, het laatste deel hebben we met privé credit cards en wat trucjes met leveranciers weg kunnen wegpuzzelen. De bedoeling was dit terug te betalen na vijf jaar met de waarde stijging van het onroerend goed.

Maar toen begon het getouwtrek over het wat en wanneer… “simpelweg uitgelegd…” de Bank gaf geen geld als er nog pompen stonden en Miedema trok ze niet uit de grond als hij zijn geld niet had. Bijna een jaar getouwtrek om het voorlopig koopcontract rond te krijgen. #gezeik
Piet Kwarten S446 ook onderdeel van de ellende vertrekt en er komen buurvrienden wonen… #rust
Een half jaar hiervoor is er nog een arrestatieteam bij aan te pas gekomen om te voorkomen dat wij elkaar te lijf gingen naar een zeer agressieve actie van de mooie man, een buurman is letterlijk tussenbeide gekomen om te de-escaleren.
2009
Ik trok het niet meer… en een kapotgemaakt bedrijf  overeind houden en de dossiers blijven lezen. Ingeborg gaat samen met de raadsvrouwe en zeer betrokken buurman nachten door om het rond te krijgen stuk naar stuk word gelezen en uitgeplozen…maar het lijkt maar niet te lukken om elkaars wensen te bedienen.
Mij schiet ineens een opmerking te binnen van jaren geleden, door onze financiële man om de pompen op te splitsen van het pand en zo het onroerend goed vrij te waren van de eventuele grondvervuiling. Dit kwam ooit ter sprake bij de aanschaf van S450. De man die onze financiering regelt zegt dat dit een deal is als ons dat lukt, het voorterrein had weinig waarde voor de bank en was niet noodzakelijk om de financiering rond te krijgen. Als de pompen maar verdwenen met een schoongrondverklaring.
Maar nu… hoe gingen wij dit brengen bij Miedema… de man die per definitie wantrouwend was jegens ons, alles als een truc zag en wat wij willen vooral niet wil…

Samen met onze raadsvrouwe bespreken de avond er voor de laatste grote act, we gaan een toneelspel opvoeren op het advocaten kantoor van Miedema in Harderwijk. Wij moeten er voor gaan zorgen dat hij dit zelf gaat willen…
Met zijn drieën rijden we naar het kantoor en worden ontvangen in de vergaderruimte, Miedema komt binnen met zijn advocaat en er ontstaat wat lulkoek praat over de nieuwe wijken in Harderwijk waar wij op neer kijken vanaf de tichtste verdieping. Ingeborg is één brok zenuwen… Ik voelde mij sterk net als onze raadsvrouw.
Nu ter zake… Onze raadsvrouw opent haar dossier en zet taai in… en hekelt de onbereidheid om het voorterrein te saneren alvorens de koop rond te maken. Miedema houdt zijn poot stijf en zegt eerst geld te willen zien…  Ik gaat achterover zitten en zeg dat ik het gehad heb en geen oplossing meer zie tenzij we die zooi echt opsplitsen en de pompen loskoppelen van het pand… Onze raadsvrouwe klapt haar map kwaad dicht en zegt dat dit geen oplossing is gezien we verbonden zouden blijven en dat het dan klaar was… (Ingeborg ging hier spreekwoordelijk dood)
Miedema word getriggerd en zegt wat? oplossing? opsplitsen? en hoe dan? en gebaart naar zijn advocaat opschrijven jij! Onze raadsvrouwe zegt nogmaals duidelijk tegen mij dat we dit besproken hadden en dat we dit echt niet moeten willen… Miedema zijn ogen schieten van mij naar onze raadsvrouwe, ik moet en zal van Miedema uitleggen wat ik in mijn hoofd had en onze raadsvrouwe gaat narrig met haar armen over elkaar zitten. Ik zeg simpel, we splitsen het pand op van het voorterrein en kopen eerst dat, jij je geld en wij het pand. Je trekt de pompen uit de grond zorgt voor een schoongrondverklaring en je krijgt je laatste deel van het koopbedrag…  Maar dit gaat het hem dus niet worden begrijp ik kijkend naar onze raadsvrouwe…
Zij meld dat dit fout gaat en dat er weer een hoop kosten bijkomen, Miedema word happig en gretig…
Wat zijn de risico’s en de kosten… vraagt hij, risico is dat je de pompen er niet uittrekt en wij met een pompterrein blijven zitten… en de kosten zitten hem in een kadastrale splitsing en nieuwe notariële splitsingakte meld onze raadsvrouwe en daarbij gaat ze door, gaat hier ook weer ongelofelijk veel tijd in zitten, tijd die we niet hebben omdat het beneden een puinhoop dreigt te worden gezien vele handelaartjes een sleutel lijken te hebben en dat er bitter noodzaak is tot onderhoud voordat dingen echt fout gaan.
Miedema kijkt rond en zegt, ik zorg voor de hele splitsing en voorlopig koopcontract die dit risico afdekt en als je er in wil om onderhoud te doen, dan ga je je gang maar… Ik heb geen sleutels dus breek maar in… Ik zeg akkoord en druk hem de hand…
Onze raadsvrouwe morrelt nog chagrijnig na en Ingeborg weet niet meer waar ze is op aarde en loopt mee… zo snel mogelijk weg van dit gebeuren…
We reden weg… en om de hoek van het kantoorpand hebben we nog nooit zo hard geschreeuwd en ontladen met zijn drieën… we hadden de klootzak daar waar we hem hebben wilde en we konden naar binnen…
Die avond nog samen met mijn vader de deuren opengebroken en er nieuwe sloten in gezet…
De dag erop heeft mijn moeder er een paar uren rondgelopen in de puinhoop wat vroeger van haar vader was en waar ze getrouwd was. Ik beloof haar 09-09-2009 ook hier ons bruiloftfeest te geven.
februari 2009 tekenen we het koopcontract.
maart 2009 overlijd mijn moeder… onverwacht… (3 dagen voor mijn 40e verjaardag)
april 2009 vieren we met al onze vrienden alsnog mijn 40e verjaardag…

Kortom:
negen juridische zaken,
elf juristen en advocaten,
vier rechters,
vier notarissen,
honderden correspondentie stukken,
tientallen producties,
tientallen zittingen,
twee Mediators,
tal van mediation sessies,
één grote buurtactie,
tientallen media artikelen,
tientallen beschadigingen aan eigendommen,
tientallen bedreigingen,
tal van aangiftes,
één vlucht naar een ander leefomgeving,
tienduizenden euro’s aan juridische kosten,
tienduizenden euro’s aan bedrijfsschade verder.
Is er ruim vijf en een half jaar met de laatst ontvangen rekening van de mediator een juridisch geschil tot
een finale gekomen en stonden we er samen met Inge haar ouders en vrienden voor deze enorme klus….


Startsituatie na overname woonpanden, bedrijfsruimte en pompen:
Reclamebureau gehalveerd in grote en geen reserves meer.
Vastgoedbedrijf draait op de helft van het vermogen.

S325    
Is zo goed als klaar zolderkamer moest nog af en schuur ombouwen naar gastenverblijf
Achtertuin aanpassen naar P plaatsen voor meer rendement uit het pand.
S450  
Is bijna klaar op balkon en gastenverblijf na, achtertuin was nog woestenij.
S452A
Verwarming plaatsen
Boven moest omgebouwd worden naar Studio
Beneden moest gerenoveerd worden tot Studio
Balkon bouwen
S452B  
Badkamer bouwen
Balkon bouwen
S452  
400m2 aan verpauperde garage moest compleet gestript worden, (houten) wanden daken en de gehele installatie moet eruit. Daklekkages hadden de eerste prioriteit en de elektrische installatie die een illegale bypass bleek te hebben om de meter heen etc. moest vernieuwd door de Nuon
Verwarming aanleggen.
300m2 voorterrein moest van woestijn een samenkomplein worden, met parkeergelegenheid.
200m2 werf/achterterrein moest opgeruimd en uitgemest worden.

Einde    2010      Ondanks een nadrukkelijk uitgesproken belofte, laat mijn vader ons in de steek en vertrekt.
Begin    2010      we beginnen alles op alles te zetten met onze kinderwens, Ingeborg heeft bloedwaardes die wijzen
                           op het K woord, godzijdank bleek 3 weken later van niet dat, maar andere ellende.
Midden 2010      Bernard krijg een hartinfarct.
Einde    2010      We hebben alles geprobeerd maar de kinderwens zal niet in vervulling gaan.
Begin    2011      De financiële crisis hakt er nu bij ons ook goed in.
Midden 2013      De bank ziet onze omzet dalen en wil omdat we een betaal achterstand van 2 maanden willen
                           het  hele  bedrijfskrediet ineens vorderen en dreigen ons met faillissement. Een paar buurvrienden
                           en maar nu ook vrienden zonder belang bij het pand leggen dit samen op tafel. #dankbaar
Midden 2014      Wij krijgen voor het eerst het gevoel dat wij controle terugkrijgen over het vastgoedbedrijf en
                           ons reclamebureau.
Einde    2015      We hebben het voor elkaar gekregen alles dusdanig te verbouwen en op te splitsen dat het de
                           gewenste functionaliteit en nagenoeg het hoogste rendement wat met onze investering ruimte
                           mogelijk was, echter bij lange na nog niet afgewerkt.
                           En niet kunnen doen wat de wensen waren van de bank. Veel gezeik… kapitaaldekking en zo…
Zomer 2015     Wij moeten ons beraden wat nu te doen…