Mama 14 april 1942 – 2009

Je leerde mij, wat niet maar vooral wat wel mocht…
Niet te remmen maar bij oranje gas te geven…
Niet slaafs te volgen maar dat kritisch denken beter was…
Je leerde mij, niet om dingen te geven maar het leven te beseffen…
Je leerde mij, wat verdriet maar vooral wat lachen was…
Niet recht maar schuin leuker en vlotter was…
Je leerde mij, wat praten maar vooral wat luisteren was…
Niet te liegen maar jezelf te zijn…
Je leerde mij, verlies te nemen daar waar het nodig was… 
Niet te blageuren maar te incasseren…
Je leerde mij, te luisteren naar oude muziek en lezen wat feitelijk was…
We vonden niets in die encyclopedie die ik geërfd heb, wat lachen was… 
Je leerde mij, dat familie slechts een erfenis was en vrienden je gegeven zijn…  
Mijn vrienden waren jouw neven en nichten…
Je leerde mij, geen grove woorden te gebruiken en de mooie te eren…
Ik voel als ik het even vergeet nog die tik op mijn achterhoofd…

Je maakte van mijn vader de vader waarvan ik hield…
Bij het verstrooien van je as verstrooide wij het gezin, wat voor mij ook een bevrijding was… 

Ik vier elk jaar je bestaan… en laat stilstaan bij je dood vooralsnog overgaan…
Mama 14 april 1942 – 22 maart 2009

Rozen “Le grau du roi” voor zij die weten…

Haar levensnummer…
Deze versie kent ze niet, maar had ze fantastisch gevonden… #ZekerWeten

Toen schreef ik dit,