Wikken en Wegen…

Vanuit allerlei kanalen stukken onder ogen krijgen en proberen te begrijpen met name wat de doelstelling is… vaak veel wollige taal die ook met twee zinnen te duiden is… Grappig ook om te lezen dat het meestal geen uitleg voor de ander(e) (partij) is, maar meer een uitleg lijkt te zijn om in het eigen verhaal te blijven geloven… en dat mag he! 
Steeds meer lees en begrijp ik het grote gelijk van verschillende partijen die hier op dit kleine stukje aarde toch echt niet meer verenigbaar is…

Maar dat alles even ter zijde en in het algemeen…

In onze verdichte omgeving is het donders moeilijk aan het worden om met alles en iedereen rekening te houden zonder een van bovenaf gecontroleerde omgeving te creëren die ook zuurstof ontneemt nog voordat de plannen uitgevoerd zijn… en creativiteit “lees leven” ontneemt…

De Randstad slipt dicht met mensen en huisdieren die elkaars zuurstof opnemen en niet eens perse door de activiteiten of plannen die bedacht worden… het één noodzaak, het andere voor de leuk… maar nooit meer voor iedereen dezelfde beleving…

Is het een idee dat mensen meer zelf initiatief nemen en daar gaan wonen waar de omgeving wel aan hun eisen voldoet?
Bedoel Groningen of Drenthe… heeft prachtige dorpjes en stadjes waar groen, eventloos en zelfs zonder buren zeer betaalbaar te leven is… Wat moet de mens die de dynamiek van een stad haat… nog in de Randstad… 
En begin nu niet over, onderwijs, zorg en werkgelegenheid… want die volgen vanzelf als de behoefte elders weer groeit… en laten we eerlijk zijn, van de klagers zijn er veel al klaar met werken… #Verspreiden
Want als ik het goed begrijp staat groen, zorg voor elkaar, ruimte, goedkoop wonen, rust en een trager leven op nr.1 bij die, die hier hun omgeving proberen te veranderen in een dynamiekloos rustoord…

Darwin ontdekte dat het leven wat zich aanpaste aan hun omgeving de winnaars waren in de natuur… En als ze niet wilden uitsterven vertrokken naar groenere weiden… #GratisTip

Wij ademen zelf steeds meer stikstof uit… #Echt!

Geef is antwoord…

 

Zijn we nu gelukhebber of slachtoffer van:
De macht…
Het wapen…
De kolonisatie…
Het kapitalisme…
De industrialisatie…
Het materialisme…
De migratie…
Het reizen…
De wetenschap…
Het ouder worden…
De evolutie…
Het perfectionisme…
De maakbaarheid…
Het robotiseren…
De media…
Het zien…
Onze vrijheid…
De Kunst… 
 
 
 
P.S.
Er is geen antoniem voor slachtoffer… #DatJullieWeten

 

Eigen volk eerst!


Van de week weer wat fijne gesprekken gehad die ergens over gingen… Deze discussie plopte deze week tot twee keer toe in het gesprek op, die ik denk ik een jaartje of tien geleden heb gevoerd… ergens op een platform waar heel wat prominente mensen mee deden… De discussie ging over het ooit planten van een vlag op een stukje grond en dan daarna een grens er omheen tekenen en die desnoods nog bevechten ook… door veelal mensen, waar het de geboortegrond niet eens van was…
 
 
Ik deponeerde daar de vraag, ik denk begin 2008 of je wel moet willen dat alle mensen met elkaar samen moeten leven, (integreren) binnen die fysieke grenzen. Of zou het ook mogelijk zijn met respect en met afstand van elkaar het leven, het zo in te richten dat het voor iedereen zelf naar wens is… binnen die grenzen…
 
Deze discussie, ik kan het helaas niet meer terugvinden, heeft in wisselende aandacht en energie mij na bijna twee jaar de volgende vraag opgeleverd… die ik toen ook maar dropte…
 
Als de aarde dreigt te vergaan en we hebben onze intergalactischeruimteschepen klaarliggen…
Stap je dan in die, die je volk in zich herbergt of in die waarin je land zijn vlag op de zijkant heeft geschilderd…
 
Van links naar rechts, van sociaal tot asociaal… maakten dezelfde keuze… #DiscussieGesloten
 
Wilde ik ff kwijt…

Samen in een biosfeer…

Voor of tegen… steeds vaker een afglijdende zaak…
Ik heb thuis geleerd dat je na een vette discussie “en die waren er veel…” of wijzer bent geworden en wellicht een ander standpunt volgt of elkaar hieromtrent in deze hele grote wereld verder met rust laat…

Er is nl. genoeg ruimte voor anders denken en zijn… #MaarEcht


Maar dat laatste, dat lukt maar niet… omdat te veel mensen perse willen winnen, hun gelijk willen halen en hun ideaalbeeld en hun gelijk aan anderen willen opleggen… Of is het omdat ze twijfelen aan zichzelf hun identiteit? Willen ze dit bekrachtigen door niet dit sterker te maken maar het andere te verzwakken? #VragenVragen Of de mensen aan de zijlijn met de media die niet zelf maar die anderen gebruiken om hun standpunt ook lafjes naar voren te brengen en om ook maar wat te melden te hebben… #MeerVragenVragen

Nog steeds is dit alles vaak meer het doel… dan het probleem oplossen… als het al een echt probleem zou moeten zijn…
Heel vaak was… het een probleem en hoeft die niet uit de geschiedenis en de beleving weggehaald te worden, al was het maar omdat dat de uitleg hieromtrent gewoonweg scholing kan en zou moeten zijn… om die wellicht foute beslissingen uit het verleden uit te kunnen blijven leggen… 
#Dualisme #Mannetjes #Dametjes #Winnen #TeTriest
 
Mensen alleen in een oorlog is het gelegitimeerd om slachtoffers te maken voor het grote belang…
Maar weet je… het is wellicht raar om te horen, wij zijn niet in oorlog… #NogEchtNiet
Er hoeven dus geen slachtoffers te vallen he…
#GeenEentje
 
P.S.
Twee of acht smaken naast elkaar maakt het toch veel leuker en lekkerder…
 #MaarEcht

Hangen…

In de hangmat in de zon… 
Lichaam uit… grijze massa aan… 
Wat gekozen… wat overkomen is… 
Wat gegeven… wat ontnomen is… 
Gijzeling…tussen wat wil en wat moet… 
Dualisme… tussen onrust wegnemen…of rust nemen… 
Zet ik toch het lichaam maar weer aan…

It’s about you and the sun
A morning run
The story of my maker
What I have and what I ache for

Lekker smeren!


Dat geklaag… 
Het beste signaal als consument… als je het ergens niet mee eens bent bij je bank, verzekeraar, supermarkt of je gympie leverancier… is ze raken in de portemonnee… niet meer afnemen… #Simpel 
Helaas kijken de mensen toch maar al te vaak naar hun eigen portemonnee en blijven afnemen en klagen zich een slag in de rondte… #TeSimpel

Mooi man… GL stemmen en dan nog bij ABN of ING zitten bijvoorbeeld is een leuke… 
Of voor redden van de wereld zijn, Trump uitlachen met je bordje op schoot en dan boontjes uit Kenia, pangasius uit Vietnam… zoete aardappels uit USA… of pitloze druiven uit Chili… knagen… om maar wat te noemen… #WildeIkFFkwijt

Verrijking van de ziel…


Als luitjes beginnen te pronken over hun verre reizen en mooie foto’s laten zien en meestal geen antwoorden hebben over inhoudelijke dingen over de plek waar ze geweest zijn zie ik het eigenlijk niet anders dan trofeeën verzamelen…
Niet heel veel anders dan de jagers die niet met een kogel maar met hun footprint de aarde naar de donder helpen…
Wel mooi dat de stropdassen mensen om je dit allemaal te laten beleven de compensatiebossen hebben bedacht natuurlijk…
 
Als je dan vraagt hoe vaak… en of ze de reis over willen doen, dan blijkt het met regelmaat ook maar 1 of 2 keer te zijn geweest die ze dan hun hele leven gebruiken op verjaardagen… en terug? waarom? “Ik heb de reisboeken bij terugkomst na die 3 dagen bij mamma in bed, in de tuin ritueel verbrand…” 
 
Niet beseffend dat het truttige Nederland of Europa ook wereld is die je kan ontdekken. Tenslotte is Urk ook onderdeel van die aardbol…
 
Mijn naamgenoot Bernadette schreef een leuk stukje over deze bewustwording… #LeukHe
Haar ziel is verrijkt!
 

Dit is Sickmann…

Ik weet niet welk jaar het was, maar zal begin negentiger jaren zijn geweest… We maken een wandeling door ons Birkhoven en lopen richting de bosvijver, zo’n beetje het romantische plekje in onze stad als de zon in het water goudglinsterende golfjes maakt… je het groen ruikt en de ruis hoort…
Plop! “jongemeneer! vind u het ook zo mooi hier!? jij komt toch ook uit “De Wijk” Ik denk wat wil die oude dame van mij… maar ik begin met twee keer een ja op haar vragen… Ik dacht, dit lijkt wel een ouderwetse verkooptruc… Als ze nu nog vraagt of ik in een bos ben… heeft ze 3x een ja en ben ik al bijna om voor de volgende vraag… En daar kwam het hoor, de dame maakte een beweging met haar arm over het hele bos en toen ze na haar volledige draai weer in mijn ogen keek zei ze… “Zou toch wel heeel erg jammer zijn als dit allemaal gekapt werd…” Ik denk shit… daar gaat ik… maar zeg.. “Ja!?” je moet wel he…
“Wilt u dan hier tekenen” en drukt meteen een handtekeningen lijst onder mijn neus, en positioneert schrijfklaar een pen in mijn handen en bied haar rechte sterke rug aan om te gebruiken als schrijfplank…
Helaas voor haar hebben wij thuis geleerd om altijd kritische vragen te stellen en dan wel op onderbuik te reageren en niet altijd op verstand… Dank je Ma!! <3
Ik vraag aan deze dame waarvoor het heeele.. bos gekapt moet worden. Ze zegt “ze willen de sportvelden hier uitbreiden, een sporthal bouwen en een kartbaan aanleggen…” Ik zeg, dat zijn wel hele mooie dingen voor “De Wijk” en het stadje wat daar bij hoort… En volgens mij hoeft daar niet het heeele bos voor gekapt te worden… Dame “Het gaat er ook niet om of wij dat niet willen, maar om het kappen van een mooi bos, er zijn andere plekken waar dit ook gebouwd kan worden” Haar fanatisme heeft mij toen laten besluiten niet zomaar te tekenen… Een ferme handdruk en een blik vol passie en van “wat jij wil” maar ook respect in haar ogen… we liepen verder…
 
Jaren later worden mijn bemoeienissen gevraagd over wat zaken in de wijk…maar ook over industrie wijk Isselt en later de WWP
Ik zit plots weer met die dame van toen aan tafel in werkgroepjes… Ik hoor alles aan… vertel soms mijn mening en ga weer, dat soort dingen… Ik herken haar en ken haar inmiddels beter van de krantenstukken en de actie posters… En van haar fietstochten door de wijk… met weer is een kaart op het stuur en weer als als je haar aanspreekt, die armbeweging… Daar! en ze zwaait weer rond… stonden de barakken waar de Russen woonden. Het is van groot! belang! dat wij weten wat hier gebeurd is! ergens tussen die boom en die boom was het… echt! en fietst met haar vingertje in de lucht verder…
 
Of van stukken die ze opstuurt en mijn mening wil weten, als ik mede kritisch ben is ze er de volgende dag voor een spandoek en een poster. Vind ik het eigenlijk niet zo’n beroerd plan en is het niet haar mening dan hoor ik niets…
Ik zie dan weer die blik van toen… in het bos…
 
Of telefoontje, Bernard! jij moet vanavond even aanschuiven ze gaan een film maken over Soesterkwartier… daar moet! jij bij zijn… Als deze dame mij gebiedt dan gaat ik.. #Simpel
Die film hebben we gemaakt en is een tof document voor de wijk en mijzelf…
 
P.S.
Dat bos is nog steeds mijn bos zoals het was in mijn jonge jeugd…
Dank je!!! soms wat narrige, drammerige, moeilijke maar O zohwhe… ontzettend lieve schat Joke Sickmann <3
 
En ohwhe ja… je hebt zaterdag op je verjaardag toch wel tompouces bij de koffie?
 
Hier weer een fijn stuk van Wichard Maassen

Joke Sickmann

Joke Sickmann is nog niet klaar…